Mutlu olmak, korku duymaksızın kendi kendinin farkına varabilmektir.

Mutluluk hazır bir şey değildir. Kendi eylemlerinden geliyor.

Kendini hafifçe korkutma ve öylece tutmayla, şiddetle korkarak ondan kurtulmanın verdiği bir mutluluk vardır.

Düşünmekte tatlı bir yaşam yoktur.

Mutlu yaşam, tutku ve korku üzerinde mantığın ve düşüncenin elde ettiği bir zaferdir.

Beraberinde getirdikleri umutlar ve korkularla akın akın gelen arzulara teslim olduğumuz sürece... Kalıcı mutluluğa ya da huzura hiçbir zaman kavuşamayız.

Siz gereğinden fazla düşünüyorsunuz. Ama yalnızca düşünmek olmaz ki! Yola koyulursak korkularımız tümden kaybolur gider.

Bir kereliğine de olsa korkusuzca harekete geçelim.

Bırak hayat senin başına gelsin. İnan bana: hayat her zaman haklıdır.

Her şey yoluna girecektir. Siz işin ucunu bırakmanın keyfini yaşayacaksınız.

Kısa bir süredir korkmuyorum, belki de bunun nedeni sonunda doğru şeyi yapmakta olduğumdur.

Daima yapmaktan korktuğun şeyi yap.

Bırak hayat senin başına gelsin. İnan bana: hayat her zaman haklıdır.

Din akla karşıdır; insanlığın mutluluğa ulaşmasını engeller; siyasal zorbalığa elverişli zemin hazırlar. Dinleri bilgisizlik ve korku doğurmuş; “eğitim”, “alışkanlık” ve “zorbalık” geliştirmiş; baştaki büyükler ve zenginler de onu çıkarlarına uygun bularak korumuşlardır.

Mutluluğun bu kadarı bana fazla geliyor ve mutlaka bir kötülük olacağını da seziyorum.

Mutluluğu açgözlülükle arama ama mutluluktan da korkma.

Hiçbir şey eyleme geçen cahillik kadar korkunç olamaz.

Eylemler, mutluluğu artırmaya yöneldiği ölçüde doğru, mutluluğun tersini üretmeye yöneldiği ölçüde yanlıştır.

Mutluluğun sırrı yapılacak bir şey.

Eyleme geçmiş cehaletten daha korkunç Bir şey yoktur.