Vaz geçme
Çünkü arkadaşların var
Vaz geçme
Henüz yenilmiş değilsin
Vaz geçme
İyileştireceğini biliyorum.

Büyük edebiyat, iyi edebiyat, büyük romancılar tıpkı sevdiğimiz insanlar, dostlarımız gibi hayatın en karanlık, umutsuz ve sarsıcı anlarında, aklımızın, kalbimizin ve ruhumuzun yetmediği anlarda bize şunu söyler; 'Yalnız değilsin ve bütün bunlar geçer.' Büyük edebiyat, insan için hayatın karşısındaki bütün zayıflıklarına, bütün saldırılarına karşı ayakta kalabilme, güçlü olabilme imkanları açar. Durduk yerde bizim bir yalana, bir kurmacaya bu kadar inanmamızın başka türlü izahı olamaz.

En korkulu anlarında bile ümidini kırma, unutma ki iliklerin en lezzetlisi en sert kemikte bulunur.

Bir insan kaç kez dibe vurup da yaşamayı sürdürebilir?

Dayan ve üstele; bu acı, adım adım, senin iyiliğine dönüşecek.

Hayal kurmadan kış geçirmeye yokuz

Umut, çelikleşmiş hayatın gülen yüzüdür.

Dayan ve üstele; bu acı, adım adım, senin iyiliğine dönüşecek.

Bir zorlukla karşılaştığında sabret. Çünkü hiçbir güçlük yoktur ki arkasından kolaylık gelmesin.

İnsanlık en büyük felaketlerden sonra hep en iyiyi bulmuştur. Şimdi yine bulacaktır.

İnsan zihni çok fazla gerçeğe dayanabilir, ancak çok fazla aralıksız kasvetli olamaz.

Bir yerde yaşam varsa orada umut da vardır.

Yaşam varken umut vardır.

Asla vazgeçme, yarını göreceksin.

Yanlışlıklar denizine gömüldüğü halde, umutla bekleyebilen insan ne talihlidir.

Siz bilmiyor olabilirsiniz ama çaresizliğin öte ucunda, insanın neredeyse mutlu olduğu bembeyaz bir açıklık vardır.

Bu gitar gibi kırılan tüm güzellikleri tamir edeceğiz.

Zaman her şeyi onarır. Yolu budur, isteğin varsa kurtulmaya.

Bugün zor olacak. Yarın daha zor olacak. Yarından sonraki gün ise güzel olacak.

Kapanacak yara sevinecek insan