Kadîm deyiştir: Kendiyle barışık olmayan, başkalarıyla savaşır.

Çin halkı her zaman barış, dostluk ve uyum vizyonunu kutladı ve sürdürmeye çabaladı. Çin hiçbir zaman başkalarını işgal etmemiş, zorbalık yapmamış veya hegemonya peşinde koşmamıştır ve koşmayacaktır.

Herşeyi dengede tutmak iyidir. Herşeyi uyumlu tutmak daha iyidir.

Barış, sadece sessizce oturup hiçbir şey yapmadan sağlanamaz. Barış bundan çok daha fazlasıdır. Tabii ekonomiyi işin içinden çıkaramayız. İnsanlar fakirse, evleri ve yiyecekleri yoksa barıştan söz edemeyiz. Barış, dengeyi sağlamanın esaslarından biridir.

Sağlık, uyum ve dengeye eşdeğerdir ve sadece denge ve uyumun alıcısı olan ve kendisinde aynı özelliğe sahip olanlara bulaşabilir.

Ahenk her zaman aynı şeyi yapmaktan değil, karşıtların oyunundan doğar.

İnsanın en iyi yanları, ancak onun kötü yanlarıyla birlikte kendini gösterebilir.

Denize gidin ya da dağa tırmanın ve en sağlam ve en vahşiyle aynı şekilde en güzel ve en hassas olanı bulacaksınız.

Sevincin bir acı yanı, acının da bir sevinçli yanı olmalıdır.

Işığın güçlü olduğu yerde bir de koyu bir gölge bulunur.

Değişen zamanlara uyum sağlamalı ve hala değişmeyen ilkelere bağlı kalmalıyız.

Doğaya her karşı çıkış cezasını bulur.

Işığın güçlü olduğu yerde bir de koyu bir gölge bulunur.

Doğuya doğru fazla giden, coğrafya yüzünden, Batıya düşer. Tersi de geçerlidir bunun.

Eskinin kötü günleri geçmiştir onlar için, Aton’un ışığı yükseldi ve onlar korku ve baskı yerine barış ve uyum içinde yaşayabilir.

Demokrasi ile laiklik arasındaki tek ilişki, birbirinin zıddı olmalıdır.

Yeryüzüne barış getirmeye geldiğimi sanmayın! Barış değil, kılıç getirmeye geldim. Çünkü ben babayla oğlun, anneyle kızın, gelinle kaynananın arasına ayrılık sokmaya geldim. ‘İnsanın düşmanı kendi ev halkı olacak.’ Annesini ya da babasını beni sevdiğinden çok seven bana layık değildir. Oğlunu ya da kızını beni sevdiğinden çok seven bana layık değildir. Çarmıhını yüklenip ardımdan gelmeyen bana layık değildir. Canını kurtaran onu yitirecek. Canını benim uğruma yitiren ise onu kurtaracaktır.

Birbirlerini tanımayan, birbirlerinden şüphe eden kitlelerin bulunduğu yerde ne sulhüsalah yani barış, ne de onurlu bir eşitlik olur.

Çok bildimlik yaparsan, çok düşmüşlük yaşarsın; Yok derdimlik yaparsan, dert görünce saparsın.

Barışın nimetlerinden her zaman yoksun kalan Türk ulusu, hiçbir kurtuluş umudu kalmadığını anlayarak varlığını korumayı ve maddi ve manevi kaynaklarıyla bağımsızlığını kazanmayı başarmıştır.