Sonu olmayan tek şey şimdiki zamandır.

Kimler önüne geçebilir zamanın akışının? Cümlelerimin noktalarına kaç zamanda ulaşırım?

Gün yüzü gören her şey yok olmaya yargılıdır.

Zaman, olmayan ama olması zorunlu olan o yüzden olduğu varsayılandır.

Şimdi olmazsa sen olmazsın, ama sen olmazsan şimdi de olmaz, o zaman sen zaman mısın?

Madde yavaşlıkla oluşmuştur, çok hızlı bir şeyin maddeliği ve maddiliği kalmayabilir.

Benlik kendini mekandan kurtardı, zamandan da kurtarabilirse eğer insan kendini sınırlayan canlılığın dışında başka türlü canlı kalmış olur.

Dünyada başka insanlar olduğu için bir insan sonsuz olur.

Allah'ın hakikatinin hissedilen tarafı sonsuzluğunun olması, düşündüren tarafı ondan kurtuluşun bulunmamasıdır.

An, zamanın ve ebediyetin birbirini dokundukları bir belirsizlik.

İnsan, büyük bir hayretle, binlerce yıllık varolmayıştan sonra birdenbire var olduğunu görür; bir süre yaşar; ve sonra yeniden yok olması gereken aynı oranda uzun zaman gelir.

Acelemiz varmış gibi içinde yaşadığımız şu anın, hemen geçmiş zaman olması için elimizden geleni yapıyoruz. Çünkü şimdiki zamanın, geçmiş zaman olduğunda sonsuzluğun ışığı altında hafızamıza kazınacağını biliyoruz. İşte bu hafıza, tüm bu anıları bizim için saklar ve beklediğimiz o kötü gün geldiğinde sonsuzluğun perdesini aralayarak bizim içsel hasretimizin nesnelliği olmasını sağlar.

Bir gün yetmiyor mu bu size, bir gün dilsiz oldu, bir gün ben kör oldum, bir gün sağır olacağız, bir gün doğduk, bir gün öleceğiz, aynı gün, aynı an, yetmiyor mu bu size?

İnsanı dolu günleri değil, boş günleri dolduruyor...

Sonsuzluğun karşısında dağlar, bulutlar kadar geçicidir.

Gerçek aşk, zamanın tüm sınırlarını aşarak sonsuza kadar sürebilir.

Günümüze musallat olan geçicilik bilgisi, onların kokusudur.

Zamanı yenince hep aynı anın içindeyiz.

Bilgi bize kıymetli çünkü onu tamamlamaya asla vakit bulamayacağız.

Bozkurt ile kıyamete
Kalan dünya değil misin?