Bana anlat unuturum, bana göster hatırlarım, beni dahil et, anlarım.

Hayat bilgisi kitaba sığmaz, başkalarına yedirin.

Hep böyledir. Yanlış insanlar öğretir, yalnız insan olmayı..

Öğrendiğim her şeyin bana öğretildiğini sanmayın. Bir çok şeyi kendi göbeğimi kendim keserek öğrendim. Hatta en sağlam bilgilerimin doğrudan bana öğretilenler değil, kendi içimden keşfettiklerim olduğuna inanıyorum.

Bir şey yap, güzel olsun. Çok mu zor? O vakit güzel bir şey söyle. Dilin mi dönmüyor? Güzel bir şey gör veya güzel bir şey yaz. Beceremez misin? Öyleyse güzel bir şeye başla. Ama hep güzel şeyler olsun. Çünkü her insan ölecek yaşta..

Tecrübe çok acımasız bir öğretmen; önce sınavı yapıyor, dersi sonra öğretiyor.

Başarı başkalarının geçirdiği tecrübelerden yararlanmaktır.

Anlamadan yaşanıyor da yaşamadan anlaşılmıyor.

Öğrenmek için dinlemek zorundasın. Geliştirmek için denemek zorundasınız.

Deney, öğretmenlerin en iyisidir; yalnız okul masrafı ağırdır.

Yaşamdaki her tek tecrübeye karşılık gelen bir sinirsel aktivite varsa, her tekrar eden tecrübeye karşılık gelen de sönen bir beyin vardır.

Yaşlandıkça sürekli daha fazla şey öğrenirim.

Kendi tecrübenin avantajı büsbütün kesinliğe sahip olmandır.

Hata yapmak doğal, insanlar öyle büyür. Hata yapmak üzere yaratılmışız, çünkü hataların içinde gelişme var.

Yaratamadığım şeyi anlayamam.

Hiç anlamamak, anladığını zannetmekten iyidir.

Meyvelerinden soyunan “bilgi ağacı”, gelen her yeni dönemde, daha çok meyve döker.

Tecrübe, yaptığımız hataların adıdır.

Deneyim başka şeylere bakarken kazandığınız şeydir.

Anlamıyorsunuz! Bakıyorsunuz, ama görmüyorsunuz; düşünüyorsunuz, ama bilmiyorsunuz!