İnsan, diğer tüm canlılardan gülme yeteneği ile ayrılır.

Bazıları, insanı ‘gülen hayvan’ olarak tanımladı.

İnsan her şeyi anlayabilir... Meltemin nasıl estiğini de, güneşte olup bitenleri de...Gel gelelim, kendisinden başka bir insanın burnunu neden başka türlü sildiğini bir türlü anlayamaz.

Dünyada ne kadar insan varsa o kadar da kişilik var.

Eğer birisi hayvanlarda olduğu gibi insanlar için de şehvetin özgürlüğünü istiyorsa o maymunlaşmıştır.

İnsanoğlunun edepten nasibi yoksa, insan değildir. İnsan ile hayvanı ayıran edeptir...

Miskin Adem oğlanı, nefse zebun olmuştur. Hayvan canavar gibi, otlamağa kalmıştır.

Herkes cahildir... Farklı konularda...

Eğer nasıl yaşadığını biliyorsanız bir hayvanın her türlü davranışının bir insanınkine oranla çok daha "öngörülebilir" olduğu doğrudur. Ama belki de arada yalnızca bir derece farkı bulunuyor.

İnsanların düşünme zahmetinden kurtulmak için yapamayacakları hiçbir şey yoktur.

İnsanı diğer canlılardan ayıran en önemli özellik kendini durdurmasıdır.

İnsanoğlu doğduğunda ve öldüğünde birbirine benzeyebilir, güldüğünde ve yürüdüğünde ama çok ayrılır.

Birincil narsizm hayvana, ikincil olansa insana bağlıdır, o yüzden ilki haklı, sonraki hastalıklıdır.

Düşünebilen herkesin insan olması, insan olan herkesin düşünebildiği manasına gelmiyor ne yazık ki.

İnsan, mantıklı düşünen bir hayvandır.

İnsanları tanıdığımdan beri hayvanları severim.

İnsan, yiyeceği vakte kadar avıyla dostane ilişkiler sürdürebilen tek hayvandır.

Herkesin ter kokusu ayrıdır, parmak izi gibidir.

Düşünmeye başlayalı beri bir gün sarhoş olmadan gülmedik ki.

Gülmek, dünyanın en uygarlaşmış müziğidir.