Düşünce, bir sabah kaçırılmış olanın anısıyla uyandırılmayı bekler - ve böylece öğretiye dönüşmeyi.

Düşünce kendini düşünmeyi unuturken aynı zamanda kendi bekçisi haline de gelmiştir.

İnsan düşünmeye başladığında artık etrafa körü körüne saldırmaz.

Akıl bir düşünce demetidir. Düşünceler düşünen var olduğu için yükselir. Düşünen egodur. Ego arandığı takdirde otomatik olarak yol açılacaktır.

Eğitimin gerçek amacı uyandırmaktır.

Biz düşüncelerimiz değiliz, biz düşüncelerimizin düşüncesiyiz.

Düşünmeyen insanlar uyurgezerlere benzer.

İnsanların birkaçı düşünür, bununla birlikte hepsinin düşünceleri vardır.

İnsan, duyularının uykusundan uyanınca, kendine gelir, kendini insan olarak görür.

Ne söylediğimi duyana kadar ne düşündüğümü nasıl bilebilirim?

Bir düşünceyi dinlediğinizde sadece bir düşüncenin değil bir düşüncenin tanığı olarak kendinizin de farkına varırsınız.

Düşünmemeye çalıştığı şeyin ne olduğunu keşke bilebilseydi.

Aklım, kendine mezar kazabileceğin kadar derin.

Türkler uğrayabileceği bütün aldatmacalara uğradı. Son ocaktayız. Artık her Türk tüttürülmesi gereken son ocakta bulunduğu bilincine ermelidir.

Kafa karışıklığı iyidir, insan bir kafası olduğunu anlar.

Şeriât hükümleri (ve özellikle Kur'an ayetleri) arasındaki çelişkilerin yarattığı en sakıncalı sonuç, insan beyninin körlenmesi, düşünme gücünün yitirilmesi ve bu nedenle kişinin fikren gelişemez, akılcı yönde iş göremez durumlara sürüklenmesi şeklinde kendisini belli eder. Müslüman halkların 1400 yıllık bitmeyen gerilikleri, yaratıcı zekâ ve düşünme gücünden yoksunlukları, bunun en belirli kanıtıdır.

İnsanı kendine ve topluma yabancılaşmaktan alıkoyacak, içerisinde gömülü bulunduğu hâlden çıkartacak olan tarih bilincidir.

Korku aklın katilidir.

Uyan! Uyumak için önümüzde sonsuzluk var.

üstüne düşünmezseniz, size kabul ettirilen önyargıların hamalı olarak yaşarsınız.