Kalp boşaldıkça kese dolar.

Dünyaya meyl asla olmamalıdır.

Kalp dünya arzularından birine bağlı kaldığı ve geçici lezzetlerden birinin peşine takılıp gittiği müddetçe, imkânı yok, ahireti sevmiş olamaz.

Boşver, benim de kalbim zengin.

Ya dünyanın adamı olup ukbayı, ya ukbanın adamı olup dünyayı feda etmek lazım. İkisi de olsun diyen ikisini birden kaybediyor sanki...

Kalbini izle ama aklını da yanına al.

Bu dünyada varsa para, yoksa para.

Kalbini bozmayan, bozar aklını.

Büyük bir servet, büyük bir köleliktir.

Para küçük akılların öcüsüdür.

Zengin bir kalp yoksa servet çirkin bir dilencidir.

Fakat sen ey servet sahibi adam, güneşin mutlu ateşinin iddiasız büyüklüğünde ve düşünceli ayın olgun parıltısında senin servetinin bir payı yok.

Kanatları altınla kaplı kuş uçamaz.

Beyninle sevip kalbinle düşünmenin vakti geldi.

Dünyanın kasaveti kalbin zulmeti, ahiret tasası kalbin nurudur.

Bunu yaparken de hiç ölmeyecekmiş gibi dünya, yarın ölecekmiş gibi de ahiretimize hazırlıklı olmalıyız.

Gerçek zenginlik neye sahip olduğumla değil ne olduğumla ilgilidir.

Dünyayı bırakmaya çalışacağız ama onu sevmeyeceğiz, bizim olmadığını bileceğiz.

Dünyaya meyli olana eczanemizde ilaç yok.

Dünyayı büsbütün boşlayıp ahrete yönelmedikleri gibi, kendilerini toptan dünyaya verip cennetten de vazgeçmiyorlardı.