Çok mu konuşuyorum? Çok konuşuyorum. Düşünüyorum konuşuyorum. Keşke diyorum Düşünsem de konuşmasaydım. Budur bekledikleri.

Düşünmek ve söylemek kolay, fakat yaşamak, hele başarı ile sonuçlandırmak çok zordur.

Çoğu insanlar gibi düşünmeden konuşsaydım kimse bir şey demeyecekti; ama ben düşündüğümü söylemeye kalktım.

Düşünmeden konuşmanın cezası sonradan düşünmeye mahkum olmaktır.

Düşünmek, kişinin her an gerçekten düşünüp düşünemediğini kontrol etmesinden öte bir şey değildir.

Düşünmeye başlayalı beri bir gün sarhoş olmadan gülmedik ki.

"Ne söyleyeyim?" diye düşünmek, "Niçin söyledim?" diye düşünmekten hayırlıdır.

Bizim rahat bırakılmaya ihtiyacımız yok. Ara sıra bir şeylerden gerçekten rahatsız olmamız gerekiyor.

Anlamıyorsunuz! Bakıyorsunuz, ama görmüyorsunuz; düşünüyorsunuz, ama bilmiyorsunuz!

Beşer ile insan arasında önemli bir fark vardır:Aklını kullanmak!

Düşünmek kolaydır, yapmak zordur. Dünyada en güç olan şey de düşünüleni yapmaktır.

İnsan konuştuğu için düşünmez. İnsan var olduğu için düşünür.

Düşünme denen şeyin çilesini çekmeyenler sabahleyin yataktan kalkmayı kıvançla karşılar, yiyip içecek olmasına sevinir, yeterli bulur bunları, durumun başka türlü olmasını istemez.

Düşünmek kolaydır, yapmak zordur. Dünyada en güç olan şey de düşünüleni yapmaktır.

İnsanlar bir şeyleri önce fark etmeden hissederler, sonra iç sıkıntı ve rahatsızlıkla fark ederler ve nihayet berrak bir zihinle düşünürler.

En çok yaşadığımız zaman, çok düşündüğümüz zamandır.

Vicdan azabı değil, bilinç azabı çekiyorum.

Düşünmeden konuşmanın cezası sonradan düşünmeye mahkum olmaktır.

Konuşmak, öğrenmeye yol açar; ama dehanın okulu yalnızlıktır.

Çeneni çalıştırmadan önce, kafanın motorlarının çalışıp çalışmadığını kontrol et!