İnsan her şeyi anlatamaz. Zaten kelimeler de her şeyi anlatmaya yetmez.

Beni ancak bir âmâ gördü, göremeden anladı neler hissettiğimi. Dertsize zevâl olmaz. Bana ancak dilsiz anlattı dili olanın dile getiremediklerini. Teşbihte kusur olmaz.

Eğer isterse bir insan size sesiyle de sarılabilir...

Bir duygu, anlaşılmıyorsa, duygu değildir zaten.

Kızmak veya gücenebilmek için mutlaka biraz anlamak lazımdır.

Anladığım sözlerindeki öfkedir, sözlerin değil.

Kulak, yüreğe giden bir caddedir.

Düşüncenin doğasında iletilmek vardır, yazılmak, konuşulmak, gerçekleştirilmek. Düşünce çimen gibidir, ışığı arar, kalabalıkları sever, melezlenmek için can atar, üzerine basıldıkça daha iyi büyür.

Hiçbir insan dilini ehlileştiremez.

Emosyon konusunda en yanıltıcı kişiler Hintlerdir. Sanki orada herkesin sadece kendine yönelik bir dili var.

En önemli şeyler en zor söylenir, çünkü kelimeler anlamını eksiltir.

Müfredatlara tiyatro dersi konulabilir, kültürel derslere ağırlık verilebilir. Aksi durumda toplum giderek duygusuz ve iletişimsiz bir hale geliyor. Duygudan uzaklaştık.

Bir kelimenin tadına bakabilirsin.

Kelimeler, albayım. bazı anlamlara gelmiyor.

Çirkin kelimeler kendilerini daha iyi kelimelerle ifade edebilecek zeka olgunluğuna ulaşamamış insanlar tarafından kullanılır.

İnsanlar onlara ne söylediğinizi unutabilirler. İnsanlar onlara ne yaptığınızı da unutabilirler. Ama insanlar, onlara kendilerini nasıl hissettirdiğinizi asla unutmazlar.

Giderek kusursuzlaşan araçlar da bu bilgi aktarımına katkıda bulunuyor, ama duyguların aktarımı?

Kelimelerin kuvvetini bilmeyen insanlarla esaslı bir konuyu konuşmak mümkün değildir.

Kelimelerin gücünü anlamadan, insanların gücünü anlayamazsın.

Kelimelerin gücü vardır. Atasözü şöyle der: Tokat unutulur, söz kalır.