Tasanın etrafında gezgin olmuş insanlar. Kısacık molalarda tanıdılar mutluluk denen kelimeyi.

Kendimi bulmak için önce kendimi kaybetmeyi çok seviyorum.

Boşuna arama bulamayacaksın. Bulduklarında gizli bütün aradıkların...

Ben yitirmem bir bulsam

Ne o beni kandırmıştı. Ne ben onu baştan çıkarmıştım. İkimiz de bildiklerimizin ötesine, bulduklarımızın üstüne çıkmak istemiştik. Bir noksanlığı var sanıyorduk bütün olanların belki. Ama aslında bütünlüklerimize bahaneydik…

Başkalarının hayatını o kadar merak ediyorsanız, roman okuyunuz.

Çok kere iyi insanlar bile kendilerini şöhret merakından kurtaramazlar.

İki tür insan daima açtır: biri bilimi arayan, diğeri de parayı.

Çoğu insan mutluluğun peşinden öyle canhıraş koşuyor ki birden onu geride bırakıveriyor.

Kendimi bildim bileli, bütün günlerimi, haberim olmadan ve nefsime itiraf etmeden, bir insanı aramakla geçirmiş ve bu yüzden bütün diğer insanlardan kaçmıştım.

İnsanlar nedense daha ziyade ne bulacaklarını tahmin ettikleri şeyleri araştırmayı tercih ediyorlar. Dibinde bir ejderhanın yaşadığı bilinen bir kuyuya inecek bir kahraman bulmak, muhakkak ki, dibinde ne olduğu hiç bilinmeyen bir kuyuya inmek cesaretini gösterecek bir insan bulmaktan daha kolaydır.

Bireysel insanın ebedi arayışı, yalnızlığını parçalamaktır.

İnsanı yükselten iki şey vardır: Korku ve merak.

Her soru bir arayıştır.

Görmüyor muyuz; bocalıyor insan, aranıyor, hep yer değiştiriyor, yükünü atmak ister gibi..

Hayat ve tüm durumlar hakkındaki merak, bence, muhteşem yaratıcı insanların gizidir.

Sevgi, onu buldugunuz yerdedir. Çıkip aramayı aptalca bulurum ve bunun ölümcül olabilecegini düşünürüm.

İnsanlar meraklı, yaratıcı ve sezgisel doğarlar.

Neyi niçin aradığını önceden bilemiyorsan, hiçbir yerde, hiçbir şeyi bulamazsın. Yanıldığının ispatını bile.

Ne arar insan tavanarasında dağınıklığı artırıcak bir şeyden başka?