Kadınlar hassas ve hisli, dilekleri içlerinde gizli.

Mantığımızın ittiğini tenimiz bağrına basar.

Gerçek ve kurgu arasındaki fark? Kurgu hissettirmek zorundadır.

Erkekler unutarak yaşar, kadınlarsa anılarıyla.

His bir karşılaşma ürünüdür.

Bir insan kendi ölümü ile değil, kendisini sevmiş, yahut sadece tanımış en son insanın da toprağa düşmesiyle ölür.

Sürekli bir eksiklik duygusu, zaman zaman akla gelen, uysal bir diş ağrısına benzeyen acı: Unutmak buydu.

İnsanlar onlara ne söylediğinizi unutabilirler. İnsanlar onlara ne yaptığınızı da unutabilirler. Ama insanlar, onlara kendilerini nasıl hissettirdiğinizi asla unutmazlar.

Eskiden bildiğimiz yerler, kendilerini kolaylık olsun diye yerleştirdiğimiz mekanlar alemine ait değillerdir sadece. O zamanlarki hayatımızı oluşturan, birbirine bitişik izlenimlerin ince bir dilimidirler; belirli bir görütünün hatırası, belirli bir anın özleminden ibarettir; ve evler, yollar, caddeler de, heyhat, seneler gibi ucup giderler.

Geçmişteki şeyleri hatırlamak, onları olduğu gibi hatırlamak anlamına gelmeyebilir.

Yüreği yanmayanın, gözü yaşarmaz.

Zaman süzer anıları. Aklında kalan; aslında yaşadığındır.

Yapayalnız bir güneşin de anısıyım ben.

Aynı anılara sahipseniz, bu anılar farklı bir bedene iliştirilmiş olsa bile, aynı kişi olabilirdiniz.

Duygular, hayatın boşluklarını dolduran hislerdir.

Biz onları hatırladığımız için değil , onlar bizi unutmadıkları için vardır hatıralar.

Müziğin yaşananları canlandırma etkisi vardır, bazen yürek sızlatacak kadar güçlü bir etki.

Tam şuramda bas bir tını duyuyorum.Beni kemiklerime kadar titreten bir tını.

Unutamam bu rüyayı, unutamam çıplak bedenimde dolaşan yağmur damlalarını...

Yüzünü, geçen yaz denizden çaldığım taşla Tem yoluna çizdim.