Yaralı bir insana ne hissediyorsun diye sormam, yaralı bir insan olurum.

Acı çekmeyenler, başkalarının acı çekebileceğini akıllarını bile getirmezler.

Kendi acımız bize, başkalarınkini bölüşmeyi öğretir.

Bize yazdığımızı değil, yüreğimizi okuyacak insanlar lazım.

Farkında mısınız bilmem, kimse kendi acısını bile duymuyor artık.

Ya sırtımıza alıp taşıyoruz, ya ayağımızın altına alıp çiğniyoruz; Öğrenemedik bir türlü yan yana yürümeyi...

Ne kadar sabırlı olursak, o kadar anlayışlı oluruz.

Konuşmadan önce dinle.

Başka birisinin başına geldiği sürece her şey eğlencelidir.

Zayıf, çaresiz, dilsiz bir hayvanın ıstırabı dünyanın en acıklı manzaralarından biridir.

İnsana ölüm kadar acı da gereklidir.

Et yemekten hoşlanmıyorum çünkü; domuzların ve kuzuların nasıl öldürüldüğünü gördüm. Onların acısını gördüm ve yaşadım. Yaklaşan ölümü hissediyorlardı. Dayanamadım, çocuk gibi ağladım. Koşarak bir tepeye çıktım, nefes alamıyordum boğuluyorum sandım. Kuzunun ölümünü yaşadım.

Gerçek kardeşlik paylaşılan acıda başlıyor.

Bence zenginler fakirler gibi fakirlerde zenginler gibi yaşamalı ve her hafta yer değiştirmeliler, böylece birbirlerini anlarlar.

Bir insan acı duyarsa canlıdır. Başkasının acısını duyarsa insandır.

Homo sum: humani nil a me alienum puto.

İnsanım, insana dair hiçbir şey bana yabancı olamaz.

İnsanlara anlattığım şeylerin, insanların işine geldiği gibi anladığını öğrendiğim günden beri; susuyorum.

Kişi kendi mutluluğuna katlanabilmek için, bir başkasının acısını taşıyabilmeli.

Keder en hafif zihinleri sallamayı öğretir.