İnsana ölüm kadar acı da gereklidir.

Keder en hafif zihinleri sallamayı öğretir.

Zevklerimizin biraz acıdan, ekşilerimizden, biraz tatlılıktan hoşlanmadığı bir yaşam saatimiz yok.

Daha derin bir kişiye dönüşmüş olmak, acı çekmiş olan kişilerin ayrıcalığıdır.

Damdan düşen, damdan düşenin halini bilir.

Savaşın ne anlama geldiğini bilme konusunda Sovyet halkı belki de rakipsizdir.

Acıdan daha güçlü bir duygu yoktur. Acının dışa yansıması belirgindir.

Acı hakkında onun zıddının öğrettiklerini bilirim, tıpkı ölüm hakkında sahip olduğum azıcık bilgiyi hayattan edinmem gibi.

İnsan, hayatındaki her büyük olay karşısında bakirdir. Acımla nasıl başa çıkacağımı bilmemekten korkuyorum.

Acı, akıllı adamların hocasıdır.

Acı, bilgidir.

Yardıma çağırdığım şey acılardır. Çünkü onlar dosttur ve iyi öğütler verirler.

Kendi acımız bize, başkalarınkini bölüşmeyi öğretir.

Katlanılmış acıların anısı bir zevktir.

Acıları bir kenara itmek isterseniz. Kendimden biliyorum. Zamanı kurşun gibi eritmek istersiniz.

Kendimden biliyorum, sizi de ağlatırlar bir gün, nasibi acılardan alırsınız...

Kendimden biliyorum. Sizi de ağlatırlar bir gün.

Acı, insanın hayat tarlasında biçtiği buğdaylardan pişirdiği ekmektir. Dolayısıyla sabah kahvaltısı kadar kaçınılmazdır.

Acı çekmemiş bir ruh mutluluktan ne anlar.

Çocukluk, anlamı bilinmeyen derin acılarla doludur. Bağırsak ağrısı, boğmaca öksürüğü, hayalet korkusu, cehennemi ve şeytanı saymıyorum bile.