Kendi mutluluğunuz sadece kendinize bağlıdır.

Benim için hayat, nefesi ilk aldığımda değil, ilk tuttuğumda başladı diye düşünüyorum.

Mutlu olmak, korku duymaksızın kendi kendinin farkına varabilmektir.

Hayatımızda gerçekten ne istediğimizi anlayabilmek için kendimizi daha iyi tanımamız gerekir.

Eksikliğini fark eden ayrı biri olmaya başlar.

Acı çok dağılmış insanın kendini toplama aracıdır, onu matkap gibi kullanıp kişi psikolojik kaya katmanına ulaşır ve o temel üzerinde kendini yeniden kurar.

Ve belki de farkındalığımız kurtuluşumuzun ilk adımıdır.

Üzerimize yüklenmiş otuz bin tane sorumluluk var. Bütün bunlarla boğuşuyorsun haliyle. Bunların üstesinden gelecek olan farkındalık hali, kendini takip etmek, neyi niçin yaptığını çözmek belli bir bilinç yaratıyor zamanla. Bu bilinç de seni daha mutlu kılıyor.

Hayatta mutlu olmak yalnız aranılan insanı bulmakla değil, aranılan insan olmakla mümkündür.

Mutluluk yarına ait değil. O bir varsayım değil. Mutluluk burada ve şimdi başlar...

Bilinçimi özgürlüğe kavuşturdum.

Kendi dışımızdaki hiçbir şey bizi asla mutlu edemez, çünkü mutluluk içten dışa bir deneyimdir.

Cehalet cahiller için mutluluk verici olabilir fakat diğerlerimiz için tam bir baş belasıdır.

Sevinç şeylerin içinde değildir; içimizdedir.

Mutlu, başarılı, uyumlu bir insan olacaksınız.

Bilge, kendi mutluluğunun ustasıdır.

Cehalet mutluluk değil kayboluştur.

Aslında kimse, onu yaşarken hayatının en mutlu anını yaşadığını bilmez.

Öğrenmek benim mutluluğumdur.

Kendinizi değiştirin, işiniz farklı görünecektir.