Kendilerini yönetemeyen insanlara ne olduğunu biliyor musunuz? Doğru. Diğerleri onlar için yönetmeye geldi.

Eğer devlet güçlü olursa, o bizi ezer.

Dünyayı kendi fikirlerine göre yönetmek peşinde olanlar, insanların aklına hükmetmenin peşinde olmalıdırlar.

Hukuk her şeyin kralıdır.

İnsanlar eyalette yaşamıyor. Devlet insanlarda yaşıyor.

Kimileri dünyayı yönetir, kimileri de yönetilen o dünyanın ta kendisidir.

Gelişmiş ülkeler, güçlü oldukları için özgür değiller. Özgür oldukları için güçlüler.

Yüzyıllardır, dinciler, toplulukları dayanağı olmayan söylencelerle güdüyor, yönetiyor, yönlendiriyor, sömürüyor. Siz hiç yoksul bir yönetici ya da din adamı gördünüz mü?

Bir toplum, hoşgörüsü kadar güçlü, sağlam, haklıdır. Zulmü kadar zalim, zayıftır. Irkçılık ise en korkunç hastalıktır.

Anlıyormuş gibi davrandığımız güçlerle yaşıyoruz.

Vahşiler hariç, bütün bilinen dünya kitaplarla yönetilir.

Korkutanlarla, korkanlar arasında sessiz bir suç ortaklığı vardır...

Dünyadaki bütün umut, hiç hesaba katılmayan insanlardadır.

Hiçbirimiz zengin değiliz. Hiçbirimiz iktidar sahibi değiliz.

Nüfuzu dayaktan daha zayıf olan bir "vali" oturduğu makama layık değildir.

Güç birliktedir!

Mantık ve bilgisizlik, her biri bir diğerinin zıddıdır ve insanlığın büyük bir kitlesini etkiler. Bunlardan birisine bir ülkede yeterince genişlikte değer verilmesi ortamı oluşturulursa yönetim mekanizmas�� kolaylıkla işler hale gelir.

Her ülkenin yerleşik halkı, yasalar medeniyeti altında kolaylıkla medenileşebilir fakat henüz medenileşmemiş bir durumda olan ve neredeyse her zaman savaşan yönetimler medeni yaşamın medenileşmemiş kısmı büyük ölçüde devam ettirmek üzere ürettiği bolluğu yoldan çıkarırlar. Böylece yönetimin barbarlığını bir ülkenin iç medeniyetine sokularak medeniyetten ve özellikle de yoksuldan, kendi geçimleri ve rahatları için kullanılması gereken bu kazançların büyük bölümünü alırlar. Ahlak ve felsefenin bütün yansımalarının dışında insanlığın işgücünün dörtte birinden fazlasının her yıl bu barbar sistem tarafından harcandığı hazin bir gerçektir.

Halkın yoksulluğu Kralın varlığını korur.

İnsanları mutluluğa ulaştırmanın tek yolu, eşitlik ilkesini uygulamaktır.