Bir bitki kendi doğasına uygun biçimde yaşayamazsa ölür, bir insan da öyle!

İnsan umudu taşıdı, kimisi kırdı umudu. Lâkin kiminin sahip olduğu tek şey oydu, hepsi buydu.

Bir ömür geçirdiğinde tamamının altına imzanı atmalısın.

İnsanı zaman kadar terbiye eden şey yoktur.

Herkes üstünü örtüğünün altında kalır.

Olmuyordu. Huzurunu yaşadığı günde bulamayan insana kurtuluş yoktu.

Hamam böceği kafası kopsa bile 8 gün yaşarmış. Peh! O da bir şey mi ? Bazı insanlar, bir ömür boyu beyinsiz yaşayabiliyorken.

İnsan alemde hayal ettiği müddetçe yaşar.

Olgunlaşmamış insanın özelliği, bir dava uğruna soylu bir biçimde ölmek istemesidir, olgun insanın özelliği ise, bir dava uğruna gösterişsiz bir biçimde yaşamak istemesidir.

Hayatta hiçbir şey insan hayatı kadar değerli değildir.

Beni en çok şaşırtan şey insandır. Para kazanmak için sağlığını feda eder. Sonra sağlığına yeniden kavuşmak için parasını saçar savurur.

İnsanoğlu doğduğunda ve öldüğünde birbirine benzeyebilir, güldüğünde ve yürüdüğünde ama çok ayrılır.

Bir eser olarak insan iyi bir imzadır.

Sanatçının ifade edeceği bir dünya olması için, o, öncelikle bu dünyada yer almalıdır; baskıcı ya da baskı altında, yılgın ya da isyankar, insanlar arasında bir insan.

Mutluluk, herkes gibi yaşarken kimse gibi olmamaktır.

Ne var ki insan ekmekle yaşar önce...

Herkesin ter kokusu ayrıdır, parmak izi gibidir.

Dünyanın çekirdeği yaşamaktadır. Evrene hükmeden ve bir takım kurallar doğrultusunda var olan ahenk, insani idrakle görünüm kazanır ancak.

İnsan iki ucundan yanan bir mum gibi olmalı!

Duyguları bir insanın yaşamının en büyük sorunu olabilir. Duyguların seni kandırabilir.