Bir kere 'hayır' dedim diye asla 'evet' dememişim gibi davranıyorsun.

Sadece söylemek zorunda olduğum şeyleri dinleyecek birini istiyorum.

Kendinizi başkasına anlatmayın, sizi sevenin buna ihtiyacı yoktur. Sevmeyen de inanmayacaktır zaten.

Biliyor musun, birinin seni dinliyor olması çok güzel; ama bir de olumsuz yanı var; İnsan kendini dinleyene çabuk bağlanır.

Konuşmadan önce dinle.

Kulak, yüreğe giden bir caddedir.

Yanlış insanlara doğruyu anlatmaya çalışmanın bir anlamı yok.

Dinleme sanatı neredeyse öldü.

Konuştuğun zaman sadece bildiklerini tekrar edersin; ama dinlersen, yeni şeyler öğrenebilirsin.

İki insan birbiriyle iletişim kurabildiği sürece yaşın bir önemi yoktur.

Konuşmaya ne lüzum vardı? Bütün güzel laflardan ve hoş insanlardan sıkılan bu mahlukları, birbirlerinin sessiz mevcudiyeti, yorgunluk verecek kadar doyuruyordu.

Anlaşılmak bir lükstür.

Engellerle doluyum. Çözmeye çalışma sakın, seninle karışır iyice kördüğüm olurum..

Aynı dilde konuşamayacağımızı fark edince, aynı dilde susmayı seçtik.

Beni anlamalısın. Çünkü ben kitap değilim, çünkü ben öldükten sonra kimse beni okuyamaz, yaşarken anlaşılmaya mecburum.

Konuşmak yalnız bildirmek, öğretmek değil, bir fikir alıp vermedir.

Sevilmek her şey değildir, değerimizin bilinmesi gerekir ki bunu da ancak bize benzeyen biri yapabilir.

İnsan ilişkilerinin bozulma ihtiyacı vardır, bu ihtiyaç karşılanmadıkça ilişki uzun zaman sürdürülemez.

Dinlemesini bilmek de bir sanattır. Birisi konuşurken onun sesinin akışını can kulağıyla dinlerim. Samimiyetini anlıyorum böylece.

Her söz, ancak o sözü dinlemekte olan insanın algıladığı kadar bir anlam taşıyabilir.