İnsani şahsiyetin, varoluş değerinin yükseltilmesi her felsefenin nihai hedefidir.

Başka bir dünya var.  Bu da var. Ve bu onun içinde. Ama, bu bir.

Benim özüm insan'dır.

Bir insan ne zaman ölü sayılır?

Yerçekimi nasıl cisimlerin özü ise, özgürlük de insanların özüdür.

İnsan tarihsel bir hayvandır.

kendimizi biçimlendirerek, hücrelerimizi değil. — önemli olan nokta bu… Hücrelerimizi biçimlendiriyoruz ama kendimizi değiştirmiyoruz.

Varoluşun konusu ve amacı insan türüdür demek saçmadır.

Her ne ararsan kendinde ara.

Halk ve hizmetçi ve ermiş kişi, Her zaman kabul ederler ki, Yeryüzü çocuklarının yüce mutluluğu Sadece insanın kendisindedir.

İnsan, kendi varlığını çözmesi gereken bir problem olan tek hayvandır.

Sevgi, insanın var oluş sorununun yanıtıdır.

Ben TEK değilim. Hiç kimse TEK değil. Herkes tek. Herkesin içinde bir TEK vardır.

İnsanın gelişmesi, Tanrı'yı içinden çıkarıp yerine aklı koymasıdır.

Nietzsche, ilerleme’ye ve dolayısıyla insan’a inanmıyor. Tekellerin egemenlik kurmaya başladığı bir dönemde yaşıyor; tekellerin bireyleri sürüye çevirmeye başladığını görüyor. Bu görgü ve hastalıklı bir yapıyla, tekellere cephe almak yerine sürüye dönüşen kütlelere cephe almaya kalkıyor, sıradan insandan tiksinmeye başlıyor.

Zâten inancımız olmasa, vâr olmanın anlamı anlamsızlıktan başka bir anlama gelir miydi?

Soyluluk, insanın nereden geldiğine değil, insanın nereye doğru gittiğine bağlıdır.

Hür insan kendi kendisi olmak ister.

İnsanlar üzerinde pek çok şey söylenir, ama insandan söz edilmez hiç.

İnsanlar başkalarının yargı gücüne kendi yargı güçlerinden çok güvenirler.