İnsan umudu taşıdı, kimisi kırdı umudu. Lâkin kiminin sahip olduğu tek şey oydu, hepsi buydu.

Bir dava, uğrunda ölünecek kadar değerli değil ise, uğrunda yaşanacak kadar da değerli değildir!

Düşlerine layık ol.

Hayatta hiçbir şey insan hayatı kadar değerli değildir.

Yaşamda en yüksek bedel, sevginin korunması için ödenir.

Yaşamın büyük bir değeri yoktur, fakat ondan başka şeyimiz de yoktur.

Bir insanın kendini tanıması galiba şöyle oluyor; yaşadığı olaylar ve durumlar karşısındaki davranışlarıdır o insanı tanıtan.

Eğer bir insanın hayatından daha değerli bir şeyi yoksa onun hayatının da değeri yoktur!..

Bir insanın hayatının ölçüsü, uzunluğunun değil, onun iyi harcanmasıdır.

Yaşamı güzel ve yaşanmaya değer yapan ne varsa, hepsi gider.

Oysa, emek vermeden insanca bir yaşam elde edilemez.

Çocukluğu olmayanın gençliği de olmaz.

Başkaları tarafından aşağılanabilmesi için, insanın önce kendini aşağılaması gerekir.

İnsanın kendi canı öyle tatlıdır ki, bal bile onun yanında çok tuzlu kalır! (Büyünün Gözleri; 2000, Perde II, Sahne III, p. 52)

İnsan kişiliği zedelendikten sonra, bütün dünya onun olsa ele geçirse, neye yarar?

İnsana insan olarak saygı göstermek en soylu davranışlardan biridir.

Bazen küstah olabiliyorum, ama bunu asla kasıtlı yapmıyorum. Bazı insanlar için kibirli olabilirim, ama bu gerçekte yeni bir şey değil. Bir yıldız olmadan uzun bir zaman önce de öyleymişim gibi davranırdım. Eğer insanlar espri anlayışımı kavrayamıyorsa o zaman ben de önemli biriymişim gibi davranırım. İnsanların zayıf noktalarını bulurum, onlara kendimi sevdiririm ve onlar da bunu kabullenir. Bir şeyleri gizlemeye çalışan ve size havalı olduklarını düşündürmeye çalışan insanlara katlanamıyorum.

Birisi, Tanrı'nın bütün o parlaklığıyla var olduğunu – tam şu anda – ispatlasa bile, davranışlarımda tek bir değişiklik olmazdı.

Her gün onları tekrar tekrar kazanmayan insan, ne özgürlüğü ne de yaşamayı hak eder.

İnsana olanlar değil, o insanın içinde olanlar önemlidir.