En işe yarar zamanölçer beyindir.

Akıl dikkatten gelir.

Biz tahayyüllerimizin farkındayız.

Biz kendi düşüncemizin üreticileriyiz.

Bilgisizliğinin belirtisi, adaletsizlik ve trajediye olan inancının derinliğidir…

Hayat, insanın sabahtan akşama kadar düşündüklerinden ibarettir.

Bazen gökyüzünde siyah bulutlar olur; gökyüzü bu siyah bulutlar yüzünden değişmez. Ve bazen beyaz bulutlarda olur ve gökyüzü bu beyaz bulutlar yüzünden de değişmez. Bulutlar gelirler ve giderler gökyüzü baki kalır. Sen gökyüzüsün ve düşüncelerde bulutlardır. Eğer düşüncelerini titizlikle izlersen, eğer onları kaçırmazsan, eğer onlara doğrudan bakarsan ilk şey bunu anlamak olacaktır ve bu çok büyük bir anlayıştır. Bu senin aydınlanmanın başlangıcıdır. Artık sen uykuda değilsin, artık gelip giden bulutlarla özdeş değilsin, artık sonsuza dek baki kalacağını biliyorsun. Tüm kaygı yok olur.

Eğer zihnini düzeltirsen hayatının geri kalanı yerine oturacaktır.

Bazı gerçeklikler zihne o denli yakın ve açıktırlar ki onları görmek için bakmak yeterlidir.

İnsan duygusal belleğinde kayda geçmiş “anı”ları tekrar tekrar hatırlayarak acı çeker. Bu yüzden de geçmişte yaşar. Geçmiş ve Gelecekte yaşayan kişi de an’a dikkatini veremez. An’da kendisini, “şimdi ve burada” yaşayamaz. Farkındalık ışığını an’a yöneltemeyen kişi, bir an sonra geçmiş olacak anların karanlığında kalmaya kendisini mahkûm eder. İşte bu karanlık, cehaleti, bencilliği, bağımlılığı doğurur. An’da tüm farkındalığımızla dolu dolu yaşadığımızda hiçbir eksiklik kalmayacağı için bir an sonra “geçmiş” olacak bu an, eksikliği tamamlamak için bizi kendisine geçmişe doğru çekmez. Ve biz yeni bir An’ı deneyimlemek üzere tümüyle özgür oluruz.

Düşünce'nin üstünlüğünü kabul eden insan özgürlüğünü kazanır.

İnsanın anahtarı kendi düşüncesidir.

Gözler sadece zihnin algılamaya hazır olduğu şeyleri görür.

İnsan zihni, Ölümsüz düşünce, ne geçmişe, ne de geleceğe bakmaz, her şeyi, anda değerlendirir.

Geçmişle yaşamayın, geleceğin hayalini kurmayın, aklınızı şu ana yoğunlaştırın.

Ne söylediğimi duyana kadar ne düşündüğümü nasıl bilebilirim?

Kafamdaki sesin Ben olmadığının farkına varmak büyük bir özgürleşmedir. O zaman Ben kimim? Bunu gören kişi.

Zihni gözlemleyerek, kendinin sürekli olarak dikkat çeken yıkıcı, asi çocuğu temsil ettiği ortaya çıkar.

Bir şey ters gidene kadar gerçekten düşünmüyoruz, neredeyse farkında değiliz.

Geçmişle yaşamayın, geleceğin hayalini kurmayın, aklınızı şu ana yoğunlaştırın.