Bir kişinin başına gelebilecek en büyük trajedi, zihninin körelmesidir.

Bir guguk kuşu söyleniyor zihnimde: "Henüz değil"

İç sesler insana kendinden haberlerdir.

En işe yarar zamanölçer beyindir.

Akıl dikkatten gelir.

Endişe, kendi iç sesimizi duymamızı engelleyen radyodaki parazit gibidir.

Biz tahayyüllerimizin farkındayız.

Derinlere inin ve iç sesinizi dinleyin. İçinizdeki rehbere güvenin.

Biz kendi düşüncemizin üreticileriyiz.

Hayat, insanın sabahtan akşama kadar düşündüklerinden ibarettir.

Düşünmek, ruhun kendi kendine konuşmasıdır.

Bazen gökyüzünde siyah bulutlar olur; gökyüzü bu siyah bulutlar yüzünden değişmez. Ve bazen beyaz bulutlarda olur ve gökyüzü bu beyaz bulutlar yüzünden de değişmez. Bulutlar gelirler ve giderler gökyüzü baki kalır. Sen gökyüzüsün ve düşüncelerde bulutlardır. Eğer düşüncelerini titizlikle izlersen, eğer onları kaçırmazsan, eğer onlara doğrudan bakarsan ilk şey bunu anlamak olacaktır ve bu çok büyük bir anlayıştır. Bu senin aydınlanmanın başlangıcıdır. Artık sen uykuda değilsin, artık gelip giden bulutlarla özdeş değilsin, artık sonsuza dek baki kalacağını biliyorsun. Tüm kaygı yok olur.

Bil ki, ancak kendin, kendi kendine, hiçbir başkasının yönlendirmesi, öğüt ve salık vermesi olmaksızın, kendin olabildiğin zaman, kendin olabileceksin.

Bir şeyin doğru olup olmadığını bilmek istiyorsan, ne hissettiğine dikkat et.

Eğer zihnini düzeltirsen hayatının geri kalanı yerine oturacaktır.

Bu zalim korku canavarını zihninizden sürün ve özgürleşmiş bir insanın paha biçilmez özgürlüğünün tadını çıkarın.

Bazı gerçeklikler zihne o denli yakın ve açıktırlar ki onları görmek için bakmak yeterlidir.

İnsan duygusal belleğinde kayda geçmiş “anı”ları tekrar tekrar hatırlayarak acı çeker. Bu yüzden de geçmişte yaşar. Geçmiş ve Gelecekte yaşayan kişi de an’a dikkatini veremez. An’da kendisini, “şimdi ve burada” yaşayamaz. Farkındalık ışığını an’a yöneltemeyen kişi, bir an sonra geçmiş olacak anların karanlığında kalmaya kendisini mahkûm eder. İşte bu karanlık, cehaleti, bencilliği, bağımlılığı doğurur. An’da tüm farkındalığımızla dolu dolu yaşadığımızda hiçbir eksiklik kalmayacağı için bir an sonra “geçmiş” olacak bu an, eksikliği tamamlamak için bizi kendisine geçmişe doğru çekmez. Ve biz yeni bir An’ı deneyimlemek üzere tümüyle özgür oluruz.

Aşk, takmazsak yaşayamayacağımızdan korktuğumuz ve takarsak da yaşayamayacağımızı bildiğimiz maskeleri çıkarıp atar.

Düşünce'nin üstünlüğünü kabul eden insan özgürlüğünü kazanır.