Bir rakibin gerekçelerine itiraz etmeden önce, meşru bir şekilde itiraz edilebilecek olsalar bile, argümanlarına cevap verin.

"Tartışma" eski dilde münazara. Yani nazar etme, karşılıklı bakış oluşturma... Son zamanlarda ise ezme, alt etme, aşağılama... Tartışma!

Cahil ile tartışırken söyleyeceğin her söz, ateşe atılmış birer odundur aslında…

Mantığı kullanmayı reddeden biriyle tartışmaya girmek; bir ölüye ilaç tedavisi uygulamaya benzer.

Tartışmacıların fikirleriyle birbirlerini ikna etmeyi başardığı bir münakaşaya daha hiç tanık olmadım.

Topluluk önünde yapılan tartışmanın ana hedefi, kişinin başkasına karşı yaptığı haksızlığı topluma, kendine yapılmış haksızlık olarak algılatmaktır.

Ne ironi ne de alaycılık argüman değildir.

Asla tartışma; iddianızı tekrarlayın.

Zayıf argümanlar önce benim yoluma hücum eder ve bunlar en önemsizleri olsa da onları yok etmek kolay değildir.

Tartışmalarda asla "öfkelenme", "karşındakini asla tehdit etme", "insanların mantığına hitap etmeye çalış" Bunun için de bütün hakaret ve tehditleri duymazlıktan gelmek gerekir.

Kişisel saldırılar açık tartışmayı engelliyor çünkü birileri defansif olarak ele alındığında, verimli anlar en azından şimdilik mümkün değildir.

Her münakaşanın temelinde birisinin cahilliği yatar.

Cehalet asla bir argüman olamaz!

Cahil ile tartışırken söyleyeceğin her söz, ateşe atılmış birer odundur aslında…

İyi insanlar tartışmaz. Tartışan insanlar iyi değildir.

Kelimelerin kuvvetini bilmeyen insanlarla esaslı bir konuyu konuşmak mümkün değildir.

Tüm gürültülü, laf kalabalığı, kafası karışmış ve kişisel tartışmaları reddediyorum.

Söylenen her söz karşıtını kışkırtır.

Cahillerle tartışırken bilgeler bile cehalete kapılır.

Söylenen her söz karşıtını kışkırtır.