Kitapsız bir oda, anlamsız yaşamak gibidir.

Kullanmasını bilen için yaşam uzundur.

Gölgesinde asla oturamayacağını bilerek ağaçlar diken bir insan, en azından yaşamın anlamını çözmeye başlamıştır.

İnsanlar, bilgi peşinde koşarlar ama farkına varmazlar, bilgelik de ifade edilmeyi bekler.

Daha çok bilginin ve daha az anlamın olduğu bir dünyada yaşıyoruz.

Hayatlarımız cehaletimizle evrensel olarak kısalır.

Kim daha akıllıdır: Yaşam boyu çiçek eken adam mı yoksa dikenlerle kıl kılan mı?

Cehalet çok çiğdir. Hiçbir şey kültüre bilgi kadar hizmet etmez.

Yaşam masrafını bile çıkaramayan bir ticarettir.

Kulaklar öğrenmeye açılan kapılardır.

Zâten inancımız olmasa, vâr olmanın anlamı anlamsızlıktan başka bir anlama gelir miydi?

Daha iyisini tanımayan ve kıyaslama yapamayan bir insanın kendi yaşama şekliyle yetinip memnun olması olağandır.

Kimileri Gül dediler, ömür boyu güldüler; Kimileri de Gül dediler, Gül uğruna öldüler.

getirmesi söz konusu.

bilgi

İnsanın ruhu kandil, bilim onun aydınlığı ve Tanrısal bilgelik de kandilin yağı gibidir. Bu yanar ve ışık saçarsa o zaman sana "diri" denilir.

Sanattan anlamayan, sanat eserini bilmeyen, sanatkarı bilemez.

Kaybedeceğini bile bile neden mücadele ediyorsun dedi, öleceğini bile bile yaşadığını unutmuştu o ama... Bozmadım.

Sustuğunu bilen olgundur, bildiğini susan değil.

Bir sevgiyi anlamak, bir yaşam harcamaktır... Harcayacaksın!