Düşünce, tamamen, zihni oluşturan bir insan eylemidiir.

İnsan zihni, maddi dünyayı yansıtmakla kalmaz, onu değiştirir de.

Keşke fizik ve zihin arasındaki uçurum bu kadar büyük olmasaydı.

Biz tahayyüllerimizin farkındayız.

Son tahlilde hiçbir şey, kendi zihnimiz kadar kutsal değildir.

Her eylemin atası düşüncedir.

Zihnin varlığı: İnsanın içindeki küçük insan.

Madem bazı şeyleri anlamaya başladınız, o zaman yararlı şeyler yapmaya başlamalısınız.

İnsanın düşünce biçimi, yaşama biçimi belirler.

Kimse seni yaratmanı engellemeyecek. Bu gece yap. Yarın yap. Zihnini büyütmenin yolu budur.

Hayal gücü, insan bilincinin birincil armağanıdır.

İnsanların maddi yaşam koşullarını belirleyen onların bilinçleri değildir, bu maddi koşullar onların bilinçlerini belirler.

Korkunç bir işe kalkışan kişi bir an için bunu çoktan tamamlayıp bitirmiş olduğunu hayal etmeli ve geri döndürülemeyecek bir gelecek olduğu düşüncesini kafasına çakmalı.

Düşünce, düşüncenin düşüncesidir.

Bilinçimiz yaşamı nasıl oluşturuyorsa öyledir.

Aklın fonksiyonları, onları gerekli kılan çevre olmadığında yük olmaya başlar.

Gözler sadece zihnin algılamaya hazır olduğu şeyleri görür.

Zihin bir ayna gibidir; Yansıtırken tozlanır.

Olan her şey zihnin sonucudur, zihin üstüne temellenir, zihinden oluşur. Eğer bir insan arı bir zihinle konuşur ya da edimde bulunursa, onu asla terk etmeyen bir gölge gibi bunu mutluluk izler.

Bizim olan her şey düşüncelerimiz sonucundadır. Düşüncelerimizde kurulur,düşüncelerimizde oluşur. Eğer bir kimse kötü düşünceyle konuşur ya da davranırsa onu tıpkı tekerleğin kağnı çeken bir öküzü izlemesi gibi, acı izler.