Yalnızca akıllılar, fikir sahibidirler. Geri kalanlar, fikirlerinin tutsağıdır.

Bilge bir adamla cahil bir adam arasındaki fark; birincisinin fikirleri tartışması, ikincisinin ise gerçekleri tartışmasıdır.

İnsan başıyla fare kafasını birbirinden ayıran tek hassa, fikir öfkesidir.

Fikirler büyük dikkatle oluşturulmalı, ve daha da büyük dikkatle değiştirilmeli..

Anladık ki insan sürülebilir, hatta imha edilebilir, fakat fikir öyle değil. Fikir kafadan kafaya, devirden devire atlar geçer ve kendini gösterir.

Fikir gidince insan da kâğıt gibi cansız, manasız oluyor.

Düşünce gücümüz arttıkça, özgür insanların çoğaldığını görürüz. Basit insanlar, kişiler arasında bir ayrım görmezler.

Kimler önüne geçebilir zamanın akışının? Cümlelerimin noktalarına kaç zamanda ulaşırım?

İnsan öyle yaratılış ki: düşünür, taşınır, hamle yapar...

Zaman bazen öylesine hızlı bazen de solucan misali sürünerek geçer. Fakat insan, zamanın nasıl geçtiğini anlamadığı zamanlarda kendini iyi hisseder.

Mezara giden fikrin kimseye faydası yok!

İnsan, seçmesini bilen hayvandır.

İnsan beyni değirmen taşına benzer. İçine yeni bir şeyler atmazsanız, kendi kendini öğütür durur.

Fikirlerin kanatları vardır, kimse insanlara ulaşmasını engelleyemez.

İnsanı zaman kadar terbiye eden şey yoktur.

İnsan bir şey yapmaya hep geç kalırdı.

Az söz erin yüküdür, çok söz hayvan yüküdür.

En büyük fikirler, en derin düşünceler ve en güzel şiirler sessizliğin rahminden doğar.

İnsanın aklına ne hatıralar geliyor!

Pek az insan başkalarının deneylerinden yararlanmayı bilecek kadar akıllıdır.