Mutlu bir yaşam, kendi doğasıyla uyum içinde olan bir yaşamdır…

Benim için servetin çekici bir yanı yok. Tek istediğim kendi tembel, işe yaramaz hayatımı sürdürmek, kendi yatağımda uyumak ve rahatsız edilmemek!

Ufak Şeyleri Dert Etmeyin

Özgürlüğe, kitaplara, çiçeklere, güneşe ve aya sahip olan kimse mutsuz olabilir mi?

Hiçbir şey yalnızlık içinde yaşamaktan, doğanın gösterisinin tadını çıkarmaktan ve ara sıra kitap okumaktan daha keyifli olamaz.

İnsan ufacık bir mutluluğu sindirmişse, hiç bir zaman dertlenmez.

Mutluluk uçsuz bucaksız ormanlardadır, bomboş sahillerdeki coşkudadır. İnsan elinin değmediği bir yerdedir, denizin diplerinde ve gürlemesindedir. İnsanları severim, ama doğayı daha çok severim…

Tanrım bana çiçek dolu bir bahçe ve kitap dolu bir ev ver.

Geceleri yıldızlar tarafından heyecanlanmak; ilkbaharda bir kuş yuvası ya da bir kır çiçeği üzerinde sevinmek bunlar basit yaşamın ödüllerinden bazılarıdır.

Evrensel unsurları bulmak yeterlidir; havayı ve suyu canlandırıcı bulmak; sabah yürüyüşü veya akşam yürüyüşü ile tazelenmek.

İster kral, ister köylü olsun, dünyada en mutlu insan evinde huzur olandır.

Eğer günle geceyi neşeyle karşılayabiliyorsan, hayat çiçek ve güzel kokulu otlar kadar hoş bir koku yayıyorsa, daha esnek, daha yıldızlı ve daha ölümsüzse; işte başarı budur.

İster kral, ister köylü olsun, dünyada en mutlu insan evinde huzur olandır.

Mutluluk uçsuz bucaksız ormanlardadır, bomboş sahillerdeki coşkudadır. İnsan elinin değmediği bir yerdedir, denizin diplerinde ve gürlemesindedir. İnsanları severim, ama doğayı daha çok severim…

Azla mutluluk çokla didişmekten iyidir.

Bugün hava güzel, Bugün içim içime sığmıyor. Annemden mektup aldım, Memlekette gibiyim. Allaha çok şükür karnım tok; Elimi uzatsam kahve fincanı dudaklarımdadır.

Bilge insan, uzak bir dağ deresinin kıyısında oturmanın tüm dünyanın imparatoru olmaktan daha iyi olduğunu bilir.

Mükemmel mutluluk, mutluluk için çabalamanın yokluğudur.

Olmuyordu. Huzurunu yaşadığı günde bulamayan insana kurtuluş yoktu.

Hayvanlara uzun uzun bakıyorum da ben de onlar gibi hayvanlaşıp yaşayabilirim diyorum, hepsi kendi aleminde öylesine huzur içinde hallerinden sızlanmazlar, kan ter dökmemekteler, karanlıkta gözleri açık uzanmıyorlar ve ağlamıyorlar günahlarına, Tanrı'ya olan borçlarını konuşup midemi bulandırmıyorlar, hepsi hoşnut, hiçbirinin mal tutkusuyla gözü dönmemiş, hiçbiri ne öbürünün ne de binlerce yıl önce yaşamış kendi türünden birinin önünde diz çökmüyor, hiçbiri dünyanın ne en mutsuzu, ne de en saygın değeridir.