Her şey güllük gülistanlık olacak olsaydı gerçekten imtihan olmazdı. Gelişigüzel doğar, büyür, ölürdük.

İnsanları tedirgin eden, olan biten değil, olan bitenle ilgili inandıklarıdır.

Bunlar hepimizin yaşadığı ya da yaşayacağı şeyler. Ölümleri kabullenmek elbette kolay değil, çok kısaca anlatılabilecek bir konu da değil. Ancak hayatın parçası. İnsan her gün bir şeyler öğreniyor ve hayatın öyle garip bir dengesi var ki siz isteseniz de, istemeseniz de devam ediyor. Ve daha çok güçleniyorsunuz. Kırılganlığa gelince; ben zaten kırılganlığın sonradan ortaya çıkan bir şey olduğuna inanmam, belki bazı faktörler sebebiyle artıyordur; ama bence herkes biraz kırılgandır, herkes biraz hassastır.

Şiirdeki aşkla hayattaki aşk ne kadar birbirine benzemiyormuş.

Hayatın aslında bir masala benzediği doğruymuş.

Hayat ne kadar da korkunçtu.

Kurgu bir örümcek ağına benzer, belki çok hafifçe bağlanmıştır birbirine ama yine de her bir köşesinden hayata bağlıdır.

Herşeyi dengede tutmak iyidir. Herşeyi uyumlu tutmak daha iyidir.

Acı hiçbir zaman ıskalamaz.

Hayatla dalga geçemezsin.

Artık çok yoruldum. Hiç bir şey yolunda değil. Ve ben bütün olanları bir kenara atıp herşey yoluna gidiyormuş gibi davranamıyorum.

Uyanıklık kendini harcamak, uyku kendini onarmak içindir.

Bütünlüğü sağlayan bilgeliktir.

Beni hayal değil, hayat alakadar ediyor. Çünkü hayat ve hakikat en güzel rüyadan, en parlak hayalden çok daha zengin, çok daha cazip.

Dünyada ölümden devamlı, gerçekçi, güzel bir şey yok. Dünyada ölümden güzel, devamlı bir gerçeklik yok.

Yaşam olağanüstü şeyleri sever fakat mucizeye gelince cimrilik eder.

Ne tarafa dönersen dön popon arkandadır

Dikensiz bir hayat olmaz ki.

Hayatımın ilk dersi; kimse sürekli açık gözlerle dünyaya tahammül edemez.

Teori başka yaşamak başka.