Amantium irae amoris integratiost

Aşk da tedavisi olmayan bir hastalıktır. Aşk, karşılıklı bir işkencedir.

Varsayımsal mükemmel evliliğin ölçütleri tutku ve uyumdur. Ne var ki tutku ile uyum bağdaşmazlar. Bir evlilik tutkuyla başlayıp uyumla sona erebilir; ama aynı zamanda hem tutkulu hem de uyumlu olmaz.

Aşk işlerinde bir erkek kediyle bir peygamber arasında fark yoktur.

Zaten aşka kin kadar yakın bir his yoktur.

Aşkın efendiliği iyi değildir, çünkü ona inanan kişi ne denli çok inanç beslerse o denli ağır ve acılı anlar yaşamak zorunda kalır.

Evet, zaten aşk da... Doğal olmayan bir duygudur.

Duyguları ucundan tutan teknoloji insanlarının, bu hayatın her zerresine yayılmış kuru görüntüler ve baştan savmalık içinde aşk yaşamaları mümkün değil. O nedenle bazı özel kişilikler dışında gençlerin ‘aşk’ diye yaşadıkları bir şuursuzluk hali.

Bazı şeyleri sana yazdığımı düşünüyorsan, yanılıyorsun. Hepsini sana yazıyorum…

Aşktan utananlar

Seni benim kadar kimse sevmedi, sevmez. Yalnız kalmanın alemi yok. İçip içip abartmayalım.

Olduğu gibi yaşamak istemiyorum, önce aşık olmak ve sonra tesadüfen yaşamak istiyorum.

Aşk aşıkı şir eder, aslanı zencir eder, katı taşı mum eder.

Hayal gücünün olmadığı yerde tutkudan bahsedilemez.

Aşk zorluklar getirir, o doğru, fakat onun iyi tarafı, enerji verdiğidir.

Aşk, iki iken bir olmak demektir.

Güzelliğe hayran, karaktere âşık olunur. İkisini karıştırmayınız; karıştırırsanız, karışan siz olursunuz.

Kadınların açtığı yarayı tedavi etmenin yolu yok gibidir.

Kıskançlık, insanı alçaltan ve küçülten bir duygudur.

İnsanlar, aşk üzerindeki görüşlerini değiştirmelidir. Kadınla erkek, cinsel aşkı şimdi olduğu gibi şiir havasına büründürmekten kaçınmalıdır. Bunun yalnızca insanı alçaltan hayvanca bir iş olduğu kabul edilmeli.