Her değerin anası emektir.

Oysa, emek vermeden insanca bir yaşam elde edilemez.

İnsan ancak çalıştığı kadar değerlidir. Özgürlük kavramı tam da bu noktada devreye girer.

Çok çalışarak çalışmanın değerini öğrendim.

İnsan, çalışmak zorunda olan biricik hayvandır.

İnsan umudu taşıdı, kimisi kırdı umudu. Lâkin kiminin sahip olduğu tek şey oydu, hepsi buydu.

Bir defa, insanları tanıyabilmek için onları sınarsınız. İkincisi, başka insanları incelemek için çaba harcanmaz. Bütün insanlar, gerek ruh, gerek fizik açısından, birbirlerine benzerler; hepimizin beyni, dalağı, yüreği, akciğerleri aynı biçimde yapılmıştır. Manevi değerler ise herkeste aynıdır; küçük farkların önemi yoktur. Bir insanı tanımak, diğerini de tanımak anlamına gelir. İnsanlar aynı ormandaki ağaçlar gibidirler; hiçbir botanik bilgini, tek tek akkavağı incelemeye kalkmaz.

Alınteriyle kazanılıcak başarıların peşine düşmeli.

Mesleki eğitimden önce ‘insanlaşma eğitimi’ verilmeli.

Daha çok emek harcadığımız ürün, çabuk yapılandan daha değerlidir.

Biz çok çalışmış, az gelişmiş bir ülkenin çocuklarıyız.

Ben dünya malına değer vermeyen bir insanım. Bir dairem bile yok. Tüm paramı araştırmalara harcıyorum. Maalesef kitabın çok korsanı var. Biz bunların ufak tefek gelirleri ile ayakta durmaya çalışıyoruz.

Az söz erin yüküdür, çok söz hayvan yüküdür.

Aşık olamayan adem benzer yemişsiz ağaca.

O yalan. Çocuk bakıcılığı yaptım, temizlikçi diye yazdılar. Önemli değil. Gündelikçilik de yapmış olabilirdim. Ne fark eder ki?

Yeryüzünde insan kadar muhteşem bir şey yok; insandaysa akıl kadar muhteşem bir şey yok.

Hiçbir insan masumiyet ve dürüstlüğün değerini kaybedene kadar bilemez.

Faniler eşittir; doğum değil Erdemdir farkı yaratan (yapan)

Samimi olanın hatası, samimiyetsizin doğrusundan dahi şirin gelir insana çoğu zaman.

Vazgeçilmez insan yoktur, sevdiğin için katlandığın insanlar vardır.