İnsan bu dünyada bir fiyat biçilemeyecek, biçilse bile o fiyatın ödenmesinin mümkün olmadığı eziyetler yaşayabilirdi.

Canımı yolda buldum, tuttum kolundan evine soktum.

Hayat öyle bir biçimde olmalıydı ki, her anı anlamlı olsun!

Hayata ‘evet’ deme aynı zamanda acıya, işkenceye, eksikliklere, açlıklara, ölüme de ‘evet’ demektir.

Cihad içinde geçen bir hayat, kölelikten çok daha iyidir.

Hayat bize mutlu olma şansı vermedi sevgili.

Hayatta hiçbir şey olgun bir erkeğin ağlaması kadar yürek paralayıcı değildir.

Hayatı işe yarar bir şekilde kullanmak, onu kendisinden daha uzun ömürlü bir şey için harcamaktır.

Eğer bitmiş bir şey sana acı veriyorsa, duyduğun acı o şeyin kendisinden değil ; verdiğin değerin ona değmemesindendir.

Her şey önemlidir, ama önem dereceleri vardır.

İnsana ölüm kadar acı da gereklidir.

Acı insanı olgunlaştırıyor.

Öğrendikten, sevdikten sonra daha çok acı çekeceksiniz.

Ne serüvenlerden geçecek bu dünya kim bilir? Pusuda ne acılar bekliyor daha mutluluk düşündeki insanları! Herhal ilerdedir yaşanacak günlerin en güzelleri.

Ne acılar bekliyor daha pusuda mutluluk umuduyla yaşayan zavallı insanları.

Acı hiçbir zaman ıskalamaz.

Hayatta hiçbir şey insan hayatı kadar değerli değildir.

Aşk acısı çekmedim hiç, çünkü dünyanın verdiği acı her zaman güçlüydü.

Toprak acı, güneş tatlı olanı verir.

Bütün güzel şeyler ödünçtür, beş ölü doğumun üzerine Tanrı'nın verdiği ve üç tane on yıl sonra geri aldığı Mozart ya da onun konserlerinde saraydan iki üç saatliğine alarak giydiği üzerine bol gelen üç beş parlak giysi gibi...