Acı, akıllı adamların hocasıdır.

Acı, bilgidir.

Hayat bilgisi kitaba sığmaz, başkalarına yedirin.

Hep böyledir. Yanlış insanlar öğretir, yalnız insan olmayı..

Öğrendiğim her şeyin bana öğretildiğini sanmayın. Bir çok şeyi kendi göbeğimi kendim keserek öğrendim. Hatta en sağlam bilgilerimin doğrudan bana öğretilenler değil, kendi içimden keşfettiklerim olduğuna inanıyorum.

Tecrübe çok acımasız bir öğretmen; önce sınavı yapıyor, dersi sonra öğretiyor.

Acı insanı olgunlaştırıyor.

Başarı başkalarının geçirdiği tecrübelerden yararlanmaktır.

Öğrenmek için dinlemek zorundasın. Geliştirmek için denemek zorundasınız.

Deney, öğretmenlerin en iyisidir; yalnız okul masrafı ağırdır.

Yaşamdaki her tek tecrübeye karşılık gelen bir sinirsel aktivite varsa, her tekrar eden tecrübeye karşılık gelen de sönen bir beyin vardır.

Yaşlandıkça sürekli daha fazla şey öğrenirim.

Keder en hafif zihinleri sallamayı öğretir.

Kendi tecrübenin avantajı büsbütün kesinliğe sahip olmandır.

Hata yapmak doğal, insanlar öyle büyür. Hata yapmak üzere yaratılmışız, çünkü hataların içinde gelişme var.

Meyvelerinden soyunan “bilgi ağacı”, gelen her yeni dönemde, daha çok meyve döker.

Tecrübe, yaptığımız hataların adıdır.

Deneyim başka şeylere bakarken kazandığınız şeydir.

Milyon tane kazık yiyince, bedenin zarar görüyor.

Yenile yenile yenmesini öğrendim.