İnsana ölüm kadar acı da gereklidir.

Hayata ‘evet’ deme aynı zamanda acıya, işkenceye, eksikliklere, açlıklara, ölüme de ‘evet’ demektir.

Öğrendikten, sevdikten sonra daha çok acı çekeceksiniz.

Bazen çok bildim zannedersin, en büyük hatayı o zaman edersin, Melanie Klein çocuğunu analiz etmiş ve peşinden o çocuk intihar etmişti. Hayat bilgisizlik denizinde yüzenlere şımarmaya yetecek kadar yüzeysel bilgiyi ancak verir, kendisi oysa bütünüyle bilinemeyecek kadar ötededir. Hayatın verdiği anlık bilgiye güvenmeyin, sahtedir; gerçeğe yakın bilgi uzun bir gözlem ve deney sürecinin sonunda belki elde edilebilir.

Olmak ya da olmamak, işte bütün mesele bu. Katlanmak mı iyi zalim kaderin oklarına, yumruklarına, yoksa çılgın denizlere karşı gelip bir son vermek mi? Ölmek uyumak hepsi bu kadar, yalnızca uyumakla bitebilir bütün acıları yüreğin ve çektiği bütün kahırları bedenin...

Sadece bir yaşamı anlamak için dünyayı yutmalısınız.

Yaşamı ve ölümü aynı anda deneyimlemiştim.

Hayat bilgisi kitaba sığmaz, başkalarına yedirin.

Zevklerimizin biraz acıdan, ekşilerimizden, biraz tatlılıktan hoşlanmadığı bir yaşam saatimiz yok.

İnsan, hayatındaki her büyük olay karşısında bakirdir. Acımla nasıl başa çıkacağımı bilmemekten korkuyorum.

Acı, bilgidir.

Kendimden biliyorum, sizi de ağlatırlar bir gün, nasibi acılardan alırsınız...

Kendimden biliyorum. Sizi de ağlatırlar bir gün.

Acı ve ölüm hayatın bir parçasıdır. Onları reddetmek, hayatın kendisini reddetmektir.

Acı, insanın hayat tarlasında biçtiği buğdaylardan pişirdiği ekmektir. Dolayısıyla sabah kahvaltısı kadar kaçınılmazdır.

İnsana ölüm kadar acı da gereklidir.

Çocukluğu boyunca hayatta kalmayı başarmış herkes, hayat hakkında yaşamın kalan kısmında yetecek kadar bilgi edinmiş demektir.

Hayat bitti. Biten hayat, nefesim sıkışıyor. Bir şey eziyor beni.

Vakitsiz açan çiçeklerin, vakitli doğan çocukların Ölümünü gördüm.

Bilgi hayat, bilgisizlik ölümdür.