Zaman

Geçmiş zaman karanlık, yarınlar beyaz.

İnanmasan da geçer sayılı zaman, nöbet vaktin dolacak aslan. Sabrın tadı ki acı da olsa tatlıdır ya meyvan.

Kimler önüne geçebilir zamanın akışının? Cümlelerimin noktalarına kaç zamanda ulaşırım?

İçinde bulunulan müthiş zaman parçasının önemini bir önceki veya bir sonraki zamanla değiştirme yanlısı kimseler yaşamadaki uyanıklığı terketmiş, şimdiki zamanı gölgede bırakıp kendilerini uyuşturmuş kimselerdir.

Zaman bizimdir. Onu kullanır, Öyle yürürüz.

Geçti geçmez dediğimiz zaman, kuşları unuttuk...

Vakt-ı şâdî de gelir mevsim-i mihnet de geçer.

Her insan için bir aşık olma zamanı vardır, bir de ölmek zamanı...

Bugüne en uzak gün, dün.

Zaman içinde hiç kimse “aynı kişi“ olamaz.

Sevdiklerinize zaman ayırın, yoksa zaman sizi sevdiklerinizden ayırır.

Ah, insanın düşünebilecek vakti olsa!

Saatler zamanı öldürür. Küçük çarklar tıkırdadıkça zaman ölür, sadece saat durduğunda hayata geri döner.

Dünün bugün fazla kullanmasına izin verme.

Zaman tahrip etmez, sadece tamamlar.

Gecenin ördüğünü gün çözer.

Zaman tahrip etmez, sadece tamamlar.

Gecenin ördüğünü gün çözer.

Biz zamanın çocuklarıyız ve zaman ümittir.

Gelecek daha belirsiz değildir, şimdiden.

Şimdiki zaman ve geçmiş zaman belki de gelecek zamanda mevcuttur; gelecek zaman ise geçmiş zamanın içindedir.

Yıllar birer birer eskiyerek değiştiler. Oysa bir zamanlar çocuk gibi mahsun ve gençtiler.

Akıp gider zaman, sana aldırmadan.

Zamanın ne yapacağı belli olmaz, güvenilecek bir şey değildir.