Toplumsal Eleştiri

Bismillah deyip genelev açıyor deyyus oğlu deyyus.

Çocukken reklamlarda gördüğüm aptalca şeyleri almaya meraklıydım. Şimdi tüm bunlara sahibim ve o yüzden gereksizce alınan şeylerin insanı nasıl bir gerizekalıya çevirdiğini anlayabiliyorum. Doğu Almanya'da çok fazla imkan yoktu ama en azından birlik ve beraberlik vardı. Şimdi gırtlağımıza kadar egoya, tüketim çılgınlığına ve bencilliğe battık. Artık ticaret arkadaşlıktan önce geliyor.

Eğer benim ve günümüz gençlerinin içindeki nefreti çıkartıp sonra bu nefretten silah üretirseniz hafif bir parmak darbesi bile bütün dünyayı yok etmeye yeter.

Amerikalı her çocuk Başkan olamaz fakat Amerikalı her çocuk Başkan'a kurşun sıkabilir. Şöhrete giden yol çoğu kez kapalı, ama yüz karası rezalete giden yol daima açıktır.

Dünya ne bilge ne de adildir, ancak tüm aptallıklarını ve adaletsizliklerini son derece duygusal olmakla telafi eder.

İnsanların altın ölçmek için mihenk taşları vardır. İnsanları ölçen mihenk taşı da altındır.

Zenginlerin zevkleri fakirlerin gözyaşları ile satın alınır.

Rusya'da Yahudi köylerinde vergiler çok daha fazla. Romanya'da bir grup Yahudi nedensiz yere öldürüldü. Almanya'da bazen durduk yere sopaya çekiliyorlar. Avusturya'da üzerlerinde terörizm araştırmaları yapılıyor. Cezayir'de her gün tahrikler kol geziyor. Paris'te sözde en iyi sosyal mekanlara gitmeleri yasaklanırken, kulüplerden kapı dışarı ediliyorlar. Yahudi düşmanlığının bulutları gökyüzünü kapatmış.

Sizin düzeninizle, akıl anlayışınızla, namus anlayışınızla, başarı anlayışınızla hiç bağdaşan yanım yok. Aranızda dolaşmak için giyiniyorum. Hem de iyi giyiniyorum. İyi giyinene iyi yer verdiğiniz için. Aranızda dolaşmak için çalışıyorum. İstediğimi çalışmama izin vermediğiniz için. İçgüdülerimi hiçbir işte uygulamama izin vermediğiniz için. Hiçbir çaba harcamadan bunları yapabiliyorum, bir şey yapıldı sanıyorsunuz. Yaşamım boyunca içimi kemirttiniz. Evlerinizle, okullarınızla, işyerlerinizle. Özel ya da resmi kuruluşlarınızla içimi kemirttiniz. Ölmek istedim, dirilttiniz. Yazı yazmak istedim, aç kalırsın dediniz. Aç kalmayı denedim, serum verdiniz. Delirdim, kafama elektrik verdiniz. Hiç aile olmayacak insanla bir araya geldim, gene aile olduk. Ben bütün bunların dışındayım.

Neden dost olmadan, erkek-kadın, karı-koca olmaya çabalıyoruz? Bizim insanlarımızın insan sevmesi, insan okşaması, çocukluktan engelleniyor. Saptırılıyor, çarpıtılıyor.

Yiyin efendiler yiyin! Bu han-i istiha sizin! Doyuncaya, tıksırıncaya, çatlayıncaya kadar yiyin!

Elbet sefil olursa kadın, alçalır beşer.

Vergilendirme, yanlızca tehditkar bir zahmetle para talep etmenin sofistike bir yoludur.

Yalnızca rüyalarımızda özgürüz. Diğer zamanlarda maaşa ihtiyacımız var.

Bir yandan insanlar Ted Bundy'nin eylemlerini yargılıyorlar. Ama aynı insanlar çocuklarıyla onları bir Ted Bundy'ye dönüştürebilecek porno dergileri satan dükkânların yanından duyarsız bir şekilde geçmekteler.

Medyadaki şiddetten, özellikle pornografik şiddetten çok etkilenen kullanıcılar, bir tür doğal canavar değildir. Biz sizin oğullarınız ve biz sizin kocanızız. Ve normal ailelerde büyüdük. Ve pornografi bugün herhangi bir evden bir çocuğa ulaşabilir ve kapabilir. Beni yirmi, otuz yıl önce evimden aldı.

Dinle, ben sosyal bilimci değilim ve anket yapmadım. John Q vatandaşının bu konuda ne düşündüğünü bilmiyorum. Ama uzun zamandır hapishanede yaşadım ve tıpkı benim gibi şiddet yapmaya motive olmuş birçok erkekle tanıştım. Ve istisnasız, her biri pornografiye derinden dahil oldu. Şüphesiz, istisnasız. Pornografiye bağımlılıktan derinden etkilenmiş ve tüketilmişlerdir.

Urfa'da Oxford vardı da biz mi gitmedik?

Ey yetkililer! Siz nasıl rahat uyuyorsunuz geceleri? Her gün ülkemizde kadınlar öldürülüyor, şiddet görüyor ve bir türlü yapılması gerekeni yapmıyorsunuz.Hafifletilmiş cezalarla bu canileri tekrar topluma salıyorsunuz. İçiniz, vicdanınız nasıl rahat ediyor?

Kadınlarımızı korumak için bir türlü harekete geçmeyen yetkililer bu cinayetlerden kendilerinin de sorumlu olduklarını düşünüyorlar mı acaba?

Korku içinde, baskı altında yaşayan, yaşam sevincini ve umudunu kaybetmiş, çaresiz binlerce genç var ülkemizde.

Şehir dediniz mi gericisiniz, Osmanlıcayı tutuyorsunuz, Türkçenin yani Türklüğün düşmanısınız. Kent deyince de ilerici olursunuz, devrimci olursunuz, Atatürkçü olursunuz, Türkçeden, Türkiye’den yana olursunuz. Höst! Sövmeye bile değmez bu sersemlere elbette. Ama çileden çıkıveriyor insan. (…) Aralarında bir tek sanatçı yok. Şiir değil de ‘yır’, hikâye yerine de ‘öykü’ deyiverince şair veya hikâyeci olacaklarını sanırlar.

Ölüm cezası, düşünebileceğim en sapıkça şeylerden biridir.

Her sabah haberlerle uyanıyorum. Kan döküldü.