Toplumsal Eleştiri

Karanlık çağlar hala tüm insanlık üzerinde hüküm sürüyor ve bu egemenliğin derinliği ve kalıcılığı ancak şimdi netleşiyor.

Para kazanmak mı yoksa mantıklı olmak mı istediğinize karar vermelisiniz, çünkü ikisi birbirini dışlar.

Enerji krizi yoktur, sadece cehalet krizi vardır.

Tek başına para her derde deva değil.

Bencillik gereksizdir. Savaş eskidi.

Washington’daki bir evsiz yurdunda 6 yıl boyunca çalıştım ve maymunları kokaine ve eroine bağımlı yapmak için binlerce dolar harcanırken uyuşturucu bağımlılarının 6-18 ay tedavi bekledikleri gördüm.

Bulgarlar o zaman (1995-1996) başkaları (diğer Avrupa ülkeleri) çalışırken grev yaptılar, barikatlar kurdular ve lastik yaktılar. Şimdi ise, diğer ülkeler kendi şehirlerini yakar ve problem çıkarırken biz çalışıyoruz

Politikada ahlâk genellikle hiçbir şeydir.

İnsanlar bugün hâlâ altmışların tabaklarından kırpıntılarla idare ediyor. Hâlâ müzik ve düşüncelerin etrafında dolaşıyorlar.

Bu ülkede bir gün, paranın yenemeyeceğini ve en büyük servetin beton değil beyin olacağını öğreneceğiz. Bir gün...

Geç kalan adalet adaletsizliktir. Ama bu ülkede bari geç olsun da güç olmasındır.

Türkiye'deki insanların çoğu şuna inandırılmış biçimde: "Sen aslında müthiş birisin, şöhret, para, hepsi seni bekliyor. Ama hakkını yiyorlar!"

Din olarak sıkı sıkıya bağlı olduğunuz şeyler, bağnazlık, kadın düşmanlığı, homofobi, şiddet ve düpedüz cahillik ise artık buna muhalefet edin. Aksini yapmak buna göz yummak olur.

Hepimiz farklı şeylerden korkarız Ben iklim değişikliğinden korkarım. Onlarsa kırmızı bir tayt giyimiş yabası olan bir şeytandan.

Silahınız varsa banka soyabilirsiniz, ama eğer bir bankanız varsa herkesi soyabilirsiniz.

Müşteriyi kazıklamanın “ticari zeka”, halkı sürekli kandırmanın “siyasi zeka”, ambulansın arkasına takılmanın “pratik zeka”, şike yaparak kazanmanın “sportif zeka”, iyi niyeti suistimal etmenin “kıvrak zeka“ olarak algılandığı bir ülkenin zekaya değil, ahlaka ihtiyacı vardır.

Yuva kurarsın, boşanmanı beklerler. İş kurarsın, batacağın zamana iddiaya girerler. Birisiyle ortak olursun, kesin ayrılırlar derler. Başarırsın, acemi şansı, kazanırsın, babadan kalmıştır, yükselirsin, torpili vardır derler. En sonunda düşersin, ee biz demiştik, derler.

4 yılda mezun ol, 2 senede bir iş bul, ruh ikizim diye kendini kandırdığın birini bulup evlen, kira öde, çocuk yap ve uykularını mahvet, 10-15 yıl içinde şanslıysan bir ev al ve hafta sonunu İkea'da geçir, yaşlanınca katalogtan lanet bir hastalık seç ve öl.

Bana kalırsa insanlar sadece öğlene kadar çalışmalı. Öğleden sonra da dere kenarına gidip, resim yapmalı, felsefe yapmalı, tartışmalı. İnsanlık ancak böyle gelişir zaten insan 70 sene bir ev almak için çalışır mı?

Üzülerek söylüyorum ki biz vicdanımızı yitirdik. Yaşadıklarımızın önemli bir sebebi artık vicdan muhakemesi yapamamamız.

Tek kitaplı adamdan kork.

Saygınlık, düzen ve rutin: modern endüstri toplumunun demir gibi katı disiplini.

Ne kadar az bilirseniz, onu o kadar şiddetle savunursunuz.

Hiç kimse diğer insanların gizli erdemleri hakkında dedikodu yapmaz.