Ademoğlu kendi yarattığı şeytanın farkına bile zar zor varır.

Kötülük nispeten nadirdir. Cehalet salgındır.

Sizi bilmem; ama ben dünyada en çok cehaletten korkarım. Çünkü cehalet kendi bildiğinin dışında bir bilgi ve düzey olduğunu fark etmeyen bir kör karanlıktır. Zehirli tutkular ve fanatik öfkeler üretir. En kötü yanı da, cahilin, cahil olduğunu bilmemesidir.

Bilebileceğimiz bir şey varsa o da hiçbir şey bilmediğimizdir ve az bilgi tehlikeli bir şeydir.

Cehaleti bilmek, bilgi için büyük bir adımdır.

Eğer bir nesil cehaletin mutluluk olduğunu sanarak yetişirse, bir sonraki nesil cehaletini bile fark edemeyecektir. Çünkü bilginin ne olduğunu bilmeyecektir.

Bize bol bol ziya kucakla getir; düşmek, etrafı görmemektendir.

Kendi cahilliğini okuyabilmek öyle sanıldığı gibi kolay değildir.

Paylaşmanın erdemliğini fark edebilseydik, insanca yaşamayı becerir, dünya sınırlarının anlamsızlığını fark ederdik.

İnsanın bildiği arttıkça, bilgisizliği azalmaz.

Bilmediğimiz şeyler bizi felakete sürüklemez. Bizi felakete sürükleyen şeyler gayet iyi bildiğimizi sandığımız fakat öyle olmayan şeylerdir.

Cahil olmasaydınız, dünyada birçoklarının kendilerine göre güzellikleri olduğunu bilirdiniz. Adınız bile size ait değil!

Keklik gibi başını kara sokmuşsun, çevreni görmüyorsun. Gerçeklerden haberin yok.

Biz hepimiz, başkalarının hayaletlerini kibirle aşağılarız; ama kendimizinkileri cahilce, barbarca üstün tutarız.

İnsanın aptallığının gücünü asla küçümseme.

Cehalet cahiller için mutluluk verici olabilir fakat diğerlerimiz için tam bir baş belasıdır.

Kendi bilgisizliğinden haberdar olmayan kişi kendi bilgisi tarafından yanıltılacaktır.

Çoğu erkek / kendini bilge sanan / ama neye ihtiyacı olduğunu / bilmediği adam.

Yaşıyor ama bilmiyor yaşadığını.

Cehalet mutluluk değil kayboluştur.