Sosyal Eleştiri

Türkler, devletin cebinden geçinen, çocukların eğitimi ile ilgilenmeyen ve sürekli başörtülü kız çocukları üreten bir topluluk.

Sadece daha iyi bir yaşam yaşamak için bir çocuğu öldürüyorlar.

Vatikan'ı sat, dünyayı doyur.

Parlamentonun kapıları fakirlere kapalıdır.

Herhangi bir insanın rütbesinin üstünde eşleşmesi, özgürlüğünü satmaktan başka bir şey değildir.

Yeni dünya düzeni yeryüzünü ölüme mahkum etmiştir.

Bize öbür dünyada cennet vaat edenler, bu dünyada cehennemden başka bir şey getirmediler.

Seyircilerin alkışlarını gözeterek davranmak üzere eğitiliyoruz.

Toplumdan uzak yaşayan bir kimseyim ve insanlarla çok az ilişkim var. İnsanlar, beni sinir ediyorlar.

Gerçek hayat bağlantıları kurmak yerine temelde sadece kendi evrenlerinde yaşıyorlardı.

Ölüler kimseye bir şey yapamaz, asıl kötülük yapanlar hayatta olanlar, yani insanlardır!

Bu çok adil değil.

Evinde ekmek olmadığı halde kınından sıyrılmış kılıcıyla başkaldırmayan adama şaşarım.

Evinizde çocuklar, televizyonun karşısına dizilmiş, oturuyorlar. Karşınızda reklamlara çıkan çocukların elinde çikolatalar, püskevitler, birbirlerine ikram ediyorlar, birbirleriyle yiyorlar, şakalaşıyorlar. O çocuk aklından geçiriyor, "Benim de bir çukulatam olsa, benim de bir püskevitim olsa," diyor. "Anne bana niye almıyorsunuz?" diyor. "Bizde niye yok?" diyor.

Bir köpek aya havladığında bu dindir; ama yabancılara havladığında bu vatanseverliktir!

Vatandaş devletin kendisini korumasını istiyor, koruyamayınca kendisini koruyacağını düşündüğü şeylere yöneliyor.

20. yüzyılda kan karışmıştır. Saf ırkçılık yapmak yanlış olur.

Daha birkaç sene öncesine kadar veganlar ve hayvan özgürlüğü aktivistleri, hareket içinde dahi ‘marjinal’, ‘agresif’, ‘radikal’, ‘ekstrem’ insanlar olarak görülüyor ve eleştiriliyordu.