Medya Eleştirisi

Glenn Beck Düşünmeyen insanların ne düşündüğünü söyleyen bir adam.

Olgu kontrolü ve gazetecilik ne zaman ayrı yollara gitti?

Bir ulus olarak birlikte Fox'u izlemeyi bırakmalıyız.

Her şeyi güçlendirirsek, hiçbir şey duymayız.

Medyayı kim kontrol ediyorsa zihinleri de onlar kontrol ediyor.

Televizyonda filmleri kesen reklamlar kuşkusuz toplum ahlakına hakarettir.

Dün gece aynı anda hem Oscar hem de NBA All Star maçı vardı. Amerika’yı harika yapan da bu. Alternatif olarak farklı şımarık milyonerleri izleme fırsatı vermesi.

Basın ha? Bastıran, örtbas edenlerdir onlar!

Er ya da geç, her şey televizyona dönüşür.

Tüketici kullanıcısı, dikkatli bir şekilde paketlenmiş garantili bilgi dozuna ihtiyaç duyar. Komşunun aynı gazetesini okuma, sahibinin aynı televizyon yayınını izleme kesinliğine güvenin.

İnsan kelimeye karşı dikkatli olmaya başlar, varsayılan bilgiye dayanır. Oylama tartışmanın, seçim sandığının ve sehpanın yerini alıyor. Vatandaş ekranın önünde oturuyor ve sessiz.

Radyolar yalan söylüyor o zaman.

Ayrıca Amerika'daki medya ve basın organlarını pek ciddiye almam. Onları dinlemem. Onlara gerçekten inanmıyorum. Şunu da söylemeliyim: Sarı kurdeleler ve Amerikan bayrakları beni ağlatmaz.

...Taraf gibi arsızca emperyalizm yandaşlığı yapan gazeteler olduktan sonra. Hep düşünürüm: “Karşıtı” diğerini güçlendirir. Ulusalcılık nasıl Tarafçılığı güçlendirmişse, geçtiğimiz son dört yıl içinde; bugün de Tarafçılık ulusalcılığı güçlendirmektedir.

Televizyon güzel bir görüntü gösterdiği ve bu görüntüyü küstah bir yalanla yorumladığında aptallar her şeyin açık seçik olduğuna inanırlar.

Bir milleti istediği biçimde yoğurabilecek güçlü bir silah oluverdi televizyon. Nasıl bir millet yapmak istiyorsanız, ona göre bir televizyon programı düzenleyin, olsun bitsin. Ya da bizde olduğu gibi, hiç bir programsız çok televizyonlu, çok kanallı bir karmaşa dizayn edin, buyurun size işte böyle bir millet. Bu millet nasıl bu hale geldi acaba, diye ince uzun düşünmeye gerek yok. Böyle ekrana böyle erkan.

Bence televizyon demokratik söylemi alt etti, seslerin karışımı arasına görsel bir kaos ekledi. Bu gürültünün ortasında sükunetin ne anlamı var?

Silahların öldürdüğü insanlar hiçbir şey değildi, gerçek ölüler gazetelerin öldürdükleriydi.

Hiçbir ülkede de 2 saatlik bir dizi yok, tek bir diziyle 4-5 saat yayın yapan hiçbir televizyon kanalı da yok, bu sadece bizde var.

Kitabı okurken öyle bir hisse kapıldım ki, sanki Emin'in (Çölaşan) cebinde, benle ve Aydın Bey'le konuşurken ufak bir teyp vardı ve konuşmalarımızı banda alıyordu.

Bütün gazeteleri ortadan kaldırmalıyız; özgür basınla devrim yapamayız. Gazeteler oligarşinin araçlarıdır.

Her medya patronu ancak, gazetesindeki ya da kanalındaki en terbiyesiz medya mensubu kadar terbiyelidir.

Bence çalıştığınız yer bir gazete değildir. Sizin yayın organınızın sorusuna cevap vermeye tenezzül etmem.

Bak Kamış kardeşim, Liberal görüşlü, dini bütün Zaman gazetesinin köşesini parsellemiş yazar sureti. Hayat senin kurguladığın gibi değil.