İnsan Doğası

İnsan, doğası gereği kime zarar vermişse ondan nefret eder.

İnsan, doğası gereği baskıya karşı gelir.

Hazır gözyaşları acının değil, ihanetin göstergesidir.

Mirasçının ağlaması, maske altında bir gülüştür.

Zaferlerin babaları çoktur, mağlubiyetlerin ise hemen hiç yoktur.

Bir ölçüde herkes zayıftır. Çünkü herkes kurbandır diyorum ben. Ve herkes suçludur da. Çünkü herkes katletme oyununa hazırdır. Alınan eğitim, ‘sahip olma, elinde tutma ve yok etme’ den ibarettir.

Sanıyorum insanlar felsefi açıdan ikiye ayrılıyorlar. Umursayanlar ve umursamayanlar, yapanlar ve sürekli erteleyip asla yapmayanlar.

İnsanlar o kadar kötü ki artık kimseye bakamıyorum.

Aldatma cüretkar bir canavardır.

Kimse kendi içine girmeye çalışmaz.

Daima çocuk kalan insanlar vardır. Hülyalı denebilecek bir durumdadırlar; adeta benlikleri çevrelerindeki evren sızıyor veya evren benlikliklerinin içinde emiliyor gibi hissederler.

Özetle, insan, cehaletinin çözmesine mani olduğu bilinmeyen sebeplere, şaşırtıcı etkilere daima saygı duymuştur.

İnsan büyük tutkuları olan bir varlıktır, “hem önceye hem sonraya bakar.”

İnsanın kibri güçlükler karşısında katılaşacak şekilde tasarlanmıştır.

Tutkulardan ve arzulardan yoksun bir insan, insan olmaktan çıkar.

İnsanların batıl inançlara sahip olmasının tek nedeni korkak bir varlık olmasıdır; korkak olmasını tek nedeni de cahil olmasıdır.

İnsanın mutsuzluğunun kaynağı, doğa konusundaki cehaletidir. Çocuklukta öğrendiği düşüncelerden kurtulmak için tutunduğu azim, ki bu düşünceler onun varoluşuyla örülmüştür, zekâsını doğru yoldan saptıran, zekâsının gelişmesini engelleyen, onu hayalin kölesi yapan sonradan gelen önyargı, onu daimi hataya mahkûm edecek gibi görünmektedir. Deneyimsiz ve boş kavramlarla dolu bir çocuğa benzemektedir; tehlikeli bir maya kendini onun bütün bilgisiyle karıştırmaktadır; çaresiz, muğlak, oynak ve yanlıştır: Düşüncelerinin sesini, hatalı olan veya onu kandırarak menfaat sağlayacak, başka kişilerin otoritesine taşır.

Büyük adamların duyguları da büyük olur.

Kötü niyet, aşk gibi az söze ihtiyaç duyar.

Nankör insan, her şeyin fiyatını bilen fakat hiçbir şeyin değerini bilmeyen insandır.

Sana kızmıyorum, çünkü, bütün iyi insanlar gibi, kötülüğünü farkında olmadan yapıyorsun…

Çoğumuz, eleştirilerle kurtulmaktansa övgülerle mahvolmayı tercih eder.

İnsan o kadar harika bir varlık ki, bütün erdemlerini aynı anda saymak asla mümkün değil. Onu ne kadar çok çalışırsanız, o kadar çok yeni ayrıntı ortaya çıkar ve açıklamaları sonsuz olur.

Bu dünyada insanlar her zaman istediklerini yapmanın bir yolunu bulur.