İletişim

Sessizlik, cevaplanması en zor olan iddiadır.

Geveze, düşündüğünden fazlasını konuşandır. Çok düşünen ve çok konuşan hiçbir zaman geveze olarak addedilmez. Geveze ağzına geleni söyler, beliğ yüreğinden geleni.

Konuşmak, bir şey söylemek değildir.

Sözler de tıpkı meyveler gibi henüz olmadan yenildiğinden hazımsızlık yapar. Eğer olgunluğu geçirmiş ve çürümeye başlamışlarsa, zehirlenirsin. Sadece, doğru zamandan sindirildiğinde, sağlıklıdır.

Genellikle hakkında konuştuğumuz şeyden sessiz kaldığımızın on katı pişmanlık duyarız.

İnsanları ele veren konuşma biçimleridir, ne söyledikleri değil.

Doğru şartlarda söylenen söz gümüş takımlar arasında, altın elmalara benzer .

Uzun süre konuşup da dinleyicilerine yaltaklanmayan kişi, hoşnutsuzluk uyandırır.

Sözleriniz yürekten gelmedikçe, hiçbir zaman iki kişiyi birleştiremezsiniz.

Söylenen her söz karşıtını kışkırtır.

Konuşmak ihtiyaç olabilir ama susmak bir sanattır.

İnsan sadece anladığını duyar.

Hiçbir kimse toplumda çok fazla konuşmazdı, eğer diğerlerinin onu ne kadar sıklıkla yanlış anladığını bilseydi.

Duyduğumuz şeyleri başkalarına anlatırken onları tahrif etmemizin nedeni zaten başta tam anlayamamış oluşumuzdur.

Çelişki ve dalkavukluk; ikisi de sohbetin değerini düşürür.

Bir kişi yalnızca anladığı şeyi duyar.

Başkalarına kendimizden söz etmek gayet doğaldır; başkalarının kendileri hakkında söylediği şeyleri, onların kast ettiği biçimde anlamaksa bir kültür meselesidir.

Eğer bir şey söyleme konusunda gerçekten kararlıysanız, kelimelerin peşinde koşmaya ne gerek var? İnsanlığa gösteriş yapmaya çalışan süslü konuşmalar, sonbaharda kuru yaprakları hışırdatan rüzgâr gibi sevimsiz ve tatsızdır.

Bir adam bildikleri ile konuşur. Bir kadın beğenileri ile konuşur.

Bazı kısa cümleler, kişiye söylenecek hiçbir şey kalmadığı hissini verme yetenekleri bakımından eşsizdir.

Bir insanın kendisine cevap veremeyen bir başka insanla konuştuğu yerde akıl kaybolur.

Akla uygun iletişim, kendine saygı ile başkalarına saygının eşitliği üzerine temellenir.

Anlamayanın açıklayana değil, açıklayanın anlamayana ihtiyacı vardır.

Bir insan bir başkasının sözünü her zaman anlayabilir.