Felsefe

Her kötülüğün iki tedavisi vardır, Zaman ve Sessizlik.

Hala umut besleyen insan kendini asla öldürmez.

Bilinçlilik kararlılığı pekiştirir.

En tehlikeli dünya görüşleri, dünyayı hiç görmemiş olanların dünya görüşleridir.

Serbest kalmadan önce, sadece özgür olmak gerekir.

Özgür olmadan önce adil olmak gerekir.

Genel kural şudur:bir insanın doğuştan getirdiklerinin pek bir önemi yoktur. İnsanı insan yapan, kendisini nasıl değiştirdiğidir.

İnsanları aptal yerine koyup onlara öbür dünyada cennete ya da cehenneme gideceklerini söylemek bence saçmalığın en büyüğü.

Eğer önce hayvanları sevmekten vazgeçersek, sonunda insanları sevmekten vazgeçmemiz kaçınılmaz olmayacak mı?

Yoksa güneş de duruşunu kararlara göre mi ayarlayacaktı?

Doğruya eklediğiniz her şey, doğruluğu eksiltir.

İdeoloji her suçu haklı kılar.

Rusya için en değerli olan, şüphesiz olarak, Ortodoksluktur ve özellikle Ortodoksluğun en değerli, en önemli ve en saf kısmı olan Eski Ortodoksluktur. Avrasyacılık interneti, Avrasyacılık tv’si, Avrasyacılık medya sisteminin geliştirilmesi görevimizdir. Daha cesur bir şekilde biz “Avrasya bilimi”, “Avrasya kültürü” ve başka benzeri terimleri kullanmalıyız. Avrasyacılar, birbirini parti rozetine veya parti parolasına göre değil, gözlerin ışıltısına, gönüllerden gelen iç ışığına, açık akıla ve sert iradeye göre tanımlıdır. Postmodern bugün geliştiği istikamete gelişmeğe devam edecekse, demek ki, karşımıza insanlar değil, kiborglar, klon-mutantlar, atlantist golemler, yecüc ve mecüc taifeleri çıkacağı saat gayet yakındır. Ve büyük ihtimal, o saatte Avrasyacı olmak ile insan olmak aynı şey olacaktır.

Tehlikeli bir dönemde yaşıyoruz, insan kendine hükmetmeyi öğrenmeden doğaya hükmetmeyi öğrendi.

Biz bilgi edindikçe etrafımızdakiler anlaşılır bir hâl almaktan ziyade daha da gizemli olur.

Nitekim felsefemin bir sonucu olarak Hitler'e kızmadım bile. Onu devirmek için savaşa gitmeye istekliydim, ama ondan nefret etmedim. Yaptığından nefret ettim.

Doğa dediğimiz şey, bizim hayatta nasıl kaldığımızda pek ilgilenmez.

Gerçek doğru, kim için doğru? Bunu kim söyleyebilir? Hiç kimse.

Temelde tüm din türleri şudur: çocukça bağımlılık.

İnsanlar hem özgürdür hem bağlı, arzu ettiklerinden daha özgür, fark ettiklerinden daha bağlıdırlar, çünkü faniler kitlesi uyurgazerlerden ibarettir ve onların uykudan uyanması asla düzenin çıkarına değildir.

Ölüme yürüyoruz, sığınacak bir yer bulma umudumuz yok, deliyiz ve meczubuz, Tarih bizi bağışlamıyor.

Tek kesinlik şudur: Ölüm, tek kelimeyle, her şeyin anlamıdır, insan ölüm karşısında sıradan bir şeydir yalnızca...

Biz felaketi es geçecek değiliz, felaket düzenin içinde ve biz de onun suç ortaklarıyız, felaketi reforma tercih ediyoruz, dünyayı yeniden düşünmektense kendimizi feda etmeyi tercih ediyoruz; bu dünyayı ancak harabelerin ortasında yeniden düşüneceğiz.

İçine gömüldüğümüz bu evrende delilik, yabancılaşmış insanın, cinli insanın, imkanlarının gerisinde kalmış ve eserlerinin kölesi olmuş insanın kendiliğindenliğinin alacağı biçimdir.