Felsefe

Esasında hayatta iki şey vardır: Bilim ve şahsi düşünceler. İlki bilgiye yol açar, ikincisi cehalete.

İnsanlık bir adım geri, iki adım ileri de olsa, izafî olarak, her seferinde azıcık daha yol alarak, modern medeniyet basamağına doğru yükselir.

Artık Tanrılar-peygamberler-kitaplar veya önderler evrimin gidişine ayak uydurmuyorsa, determinizmce elenecek demektir.

İnsan beyni taşları sürekli dönen bir değirmen gibidir. İçine bir şey atmazsan kendi kendini öğütür.

Düşündüğü gibi yaşamak için güreşmeyen aydın, uşaktır.

İlerleme bir rastlantı değil, bir ihtiyaç… O doğanın bir parçasıdır.

Mutlu domuz olmaktansa, mutsuz insan ol.

Bir sonraki yaşam fikrinin kökeni yoktur.

Her sebep birden fazla etki yaratır.

Fikir en nihayetinde idrak ile değil, hissiyat ile belirlenmiş olur.

Mutlulukla gerçeğin çatışması zorunlu değildir.

Eleştirel düşünce yok olmaz, ama yeni bir biçime kavuşur. Akim çabalan yerini Loplum teorisine ve toplumsal pratiğe terk eder.

Felsefe, içinde aklın gerçeklik kazandığı bir dünya görüşü formüle etliğinde kendi sonuna ulaşmaktadır.

Özgürlük, insanlık onurunun güneş ışığının içeri aktığı açık penceredir.

Tarihin en büyük amacı daha iyi bir dünyadır.

Niye beni şuraya buraya çekiştirip duruyorsunuz kara cahiller? Sizin için yazmadım ben, beni anlayabilenler için yazdım. Bir insan benim için yüz bin insan değerindedir; güruhsa, hiç.

Bilgelik dediğimiz şey, geçmiş çağların tüm bilgeliğinin sonucudur.

İnanç, zihinleştirilmiş hayal gücüdür.

Özgürlük zihnin nefes alma hakkıdır.

Mutluluk dışarıdan değil, içeriden gelen bir şeydir. Mutluluk, bu nedenle neye sahip olduğumuza değil, bizim ne olduğumuza bağlıdır.

Zaman, Beklerken çok yavaş, Korkarken çok hızlı, Kederliyken çok uzun, Sevinçliyken çok kısa.

Ölüm, kendi zamanında, kendi tarzında gelir. Ölüm, onu yaşayan birey kadar benzersizdir.

Sahip olduğumuz şeyleri arzulamak, arzuladığımız şeylere sahip olmaktan daha iyidir.

Bazı insanlar ölmekten o kadar korkarlar ki asla yaşamaya başlamazlar.