#zaman

Sevdiklerinize zaman ayırın, yoksa zaman sizi sevdiklerinizden ayırır.

Çalışkan arının kederlenmeye zamanı yoktur.

Eğer birinin hayatını daha iyi yapmıyorsan, zamanını harcıyorsun demektir!

Hiçbir şeye düşkün olmak için fazla zamanım yok.

İtibar kazanmak için 20 sene gerekir ama onu kaybetmek için 5 dakika yeter.

Zaman tahrip etmez, sadece tamamlar.

Zaman tahrip etmez, sadece tamamlar.

Gecenin ördüğünü gün çözer.

Adımın ne olduğu önemli de ğil. Nereli olduğum da. Gerçekte ne adım var, ne cinsiyetim; ne yaşım, ne de doğum yerim. Erkek ya da kadın, çocuk ya da yaşlı, dün ya da yarın, Kuzey ya da Güney... İki cins, üç zaman, dört mevsim, dört yön... İçimde birleşir kaynaşırlar.

Biz zamanın çocuklarıyız ve zaman ümittir.

Ne var ki insanlık hiçbir zaman kendi içine yerleşmemiştir: İnsanlık zamandır ve zaman benlikten sürekli ayrılıştır.

Gelecek daha belirsiz değildir, şimdiden.

Müzik, zamanı sindirmek için sahip olduğumuz en iyi araçtır.

O zaman düşün neydin dün, nesin bugün? O vakit anlarsın yarın da olacaksın ancak bu kadar.

Hepimiz geleceği çok fazla düşünüyoruz. Bu sebeple de bugünümüzü heba ediyoruz.

Bilge birinin dediği gibi hayat çok kısa ve öğrenecek de çok şey var.

Ne yazık ki, birisi tecrübe kazandıkça, gençliğini kaybediyor.

Hiç bir ordu, vakti gelmiş bir fikir kadar güçlü değildir.

Zamanı gelmiş bir fikrin karşısına dikilme gücüne hiçbir ordu sahip değildir.

Güzellik, kısa süren bir saltanattır.

Tek bir günün sırası gelsin diye yaşam boyu bekliyoruz.

Hedefime ulaşmak için daha ne kadar zamana ihtiyacım var?

Acıdan kaçarsanız coşku şansını da yitirirsiniz. Zevk alabilirsiniz, hatta zevkin türlü çeşidini alabilirsiniz, ama doyamazsınız. Eve dönmenin ne olduğunu bilemezsiniz. Doyum, zamanın bir işlevidir. Zevk arayışı döngüseldir, yinelenir, zamandışıdır.

Neyse ki akış, dünyada kodlanabilen tek şeydir de. Unutmayalım ki, fikirler akışlardır: Herakleitos “aynı nehre bir kez daha giremeyiz” demesinin ardından ekliyordu: “Üstümüze başka başka sular geldikçe, hem biziz, hem değiliz.” Sorunun bir zaman sorunu olmasından çok, bir akış sorunu olduğu besbellidir. Yine unutmayalım ki, arzular akışlardır; davranışlar akışlardır; zaman ve olaylar akıp geçerler.