#yaşam

Yaşamın olduğu başka bir gezegenin var olma olasılığına ya da olanağına karşı kanıtın fazlasıyla güçlü olduğuna daha da fazla ikna oldum.

Yalnızlığımda uzay, sonsuzluk, yaşam ve ölüm gibi anlaşılmaz konular üzerine çok düşündüm.

Genellemelerle düşünür ama detaylarla yaşarız.

İnsan ancak içerisinde bulunduğu yaşam şartlarını kabul ettiği zaman mutluluğa ulaşabilir.

Hata yapmaktan korkmayın, çünkü nasıl yaşanacağını öğrenmenin başka bir yolu yok!

Yaşamlarımız, ancak başkalarının yaşamlarına değer kattığımız ölçüde değerlidir.

Belki de mutluluk, güçlükleri yenmenin en iyi ifadesidir.

Hayattaki birincil tehlike çok fazla önlem almaktır.

Hayatın tek tek olayları bakımından sıklıkla gözlemlediğimiz bir şey var ki, o da bazı kimselerin yaşam konusunda kendilerinde varolan yeteneklerden haberlerinin bulunmayışı ve ilgili yetenekleri küçümsemeleridir.

Kendilerini ezik durumda hissedenlerin yaşamın küçük bir kesitinden dışarı çıkamayanlar arasında yer alacağını, hayattan biraz yüz çevirmiş kişilerin yaşamın sorunlarını, yaşama gereği gibi ayak uyduranlar kadar açık seçik göremeyeceğini söyleyebiliriz.

Tüm yaşamımız, insanların birbirini karşılıklı etkileyebileceği varsayımına bağlı olarak akıp gitmektedir.

Henüz anlaşılmamış biçimde de olsa dinin de toplu yaşama zorunluğundan doğduğu görülür; dinde kutsanmış toplu yaşam biçimleri, anlayıcı ve kavrayıcı düşüncenin yerine geçerek bireyler arasında bağlayıcı öge rolünü oynar.

Şerefle bitirilmesi gereken en ağır görev, hayattır.

Neyle yaşamamı bekliyordunuz? Elimde sadece anılarım var.

Hala umut besleyen insan kendini asla öldürmez.

Yaşamın bir yolculuk olduğunu ve amacının da sonundaki bir hazineye ulaşmak değil, hangi yollarda, kimlerle birlikte yürüyeceğine karar verme cesaretini bulmak olduğunu öğrendik.

Bir ulusun onuru, yaşamıdır.

Milyonlarca kez hissedilen yaşam ve özgürlük isteği sıcak insan kanından oluşan denizde boğulamaz.

Özgürlük, yalnızca beklerken mi tatlı ve yaşam acı bir uyanış mı?

Etik, yaşayan her şeye karşı hissettiğimiz sonsuz sorumluluktur.

Ölme konusunda endişelenmek yaşamanıza pek yardımcı olmaz.

Ölüm istenci yaşama coşkusuna öncülük ediyor ve hangisinin bize esin kaynağı olduğunu ayırt edemiyoruz.

Yaşamanın tadını çıkarmaktan korkana aptal derim.

Yaşama umutsuzluğu yoksa yaşama aşkı da yoktur.