Cennet (var) olduğum yerdir.

Ben olumsuz şeylere hiç yokmuş gibi bakarım. Hep olumlu şeyler üzerinde yaşadığım için olumsuzluklar beni etkileyemez.

Dünyanın ne kadar canlı bir yer olduğunu anlamak için buranın taşlarıyla meteor taşlarını karşılaştırmak bile yeter; biz taşımıza kendimize göre cansız diyoruz, çık boşluğa, git bakalım evrende sonsuza doğru cansızlığın ne olduğunu o zaman anlarsın, o yüzden ölünce de canlı kalacağız meraklanmayın

Hepimiz hayatlarımızı dışarıdan değil bedenlerimizin içinden dışarıya doğru yaşıyoruz. Bu yüzden kurgu onun yapısına sahiptir.

Et, yiyene göre yaşamı tatmak, vejetaryene göre ölümü tatmaktır.

Bir sona geldiğin için ağlama, onu yaşadığın için gülümse.

Hayat, senin onu yaşadığın gibidir.

Öfkeyle arkamıza veya korkuyla önümüze değil, bilinçle etrafımıza bakalım.

Para sorunu böylece ahlaksal bir sorun, yaşamsal bir sorun, to be or not to be haline geliyor.

Cennet (var) olduğum yerdir.

Cennet de cehennem de insanın içindedir. Yaşamı taşınmaz bir yük gibi görenler, kendi ürettikleri bir cehennemde yaşar.

Bir sorun çözülemezse, büyütün.

Sadece bir kere genç olursun. Ama ölünceye kadar olgunlaşmamış kalabilirsin.

Sadece sıkıcı insanlar sıkılır.

Yaşamımız yaşadıklarımızla değil, beklentilerimizle şekillenir.

Her şeyin üstüne geldiği falan yok. Sadece senin çok üstüne düştüğün şeyler var.

— Bende erken başlamış.

Tekeliyet'te yaşamak, oligarklar için, geviş getirmekten ibarettir.

Korkak, bir gün hain olacak . Hain, yalnızca kötü insan değildir; kötü’dür, ancak aynı zamanda korkak. Her kötü hain değildir; her hain mutlak korkak. Aramızdaki korkak, bir gün mutlak hain olacak. En büyük korkak, yaşamaktan korkandır; en büyük hain yaşamaktan korkandan çıkacak.

Modern bilgi teorisi, yaşamı gerçek bir heyecan haline sokmuştur. Bilgi ile maddenin ayrılmadığı bir zamanda, uç bir aktivist için, yaşam, teori ve yaşama alanı ise epistemolojidir.