#yaşam felsefesi

Karavanda yaşayan insan dünya malına meyletmez, belki de benim şövalye gibi yaşamam bundandır.

Beni hayal değil, hayat alakadar ediyor. Çünkü hayat ve hakikat en güzel rüyadan, en parlak hayalden çok daha zengin, çok daha cazip.

Ağlamak değil gülmek için sebepler arayın.

Sekülerizmde gizem, maskaralık, rahipler, seremoniler, sahtelik, mucize ve cezalandırma yoktur. Kır zambaklarının nasıl büyüdüğüne kafa yorar, yarın için kaygılanır. Bütün dünyaya şunu söyler: Yiyebileceğinizi, içebileceğinizi ve giyinebileceğinizi unutmayın; zevk alabileceğinizi unutmayın; istemeyebileceğinizi unutmayın; verebileceğinizi ve asla ihtiyaç duymayabileceğinizi unutmayın.

Hayat kısa, yıllar ise uzundur.

'Hayatı akışına bırakmak' ve hayatın getirdiklerine ılımlı şekilde ve nezaketle karşılık vermek.

Mutluluk bir varış noktası değildir. Mutluluk yolculuğun kendisidir.

Önce kim olduğunu bulmalısın. O zaman deli gibi olmalısın.

Şüphecinin yaşam hakkında hiçbir yanılsaması ya da ölümsüzlük vaadine boş bir inancı yoktur. Buradaki ve şimdiki hayat tek bildiğimiz olduğundan, en mantıklı seçeneğimiz onu tam anlamıyla yaşamaktır.

Biraz hayal kurmak tehlikeliyse, bunun çözümü daha az hayal kurmak değil, daha fazla ve her zaman hayal kurmaktır.

Babam çok küçükken bana "Ne Olursa Olsun Şerefinle Yaşa Oğlum" Derdi...! İşte O Gün Bu Gündür "Atatürkçüyüm"...

Ben ağır bir adam olamam. Ölürken de inşallah böyle olacağım. Ayakta ölürüm, yatakta ölmem. Ya yatayım, ya dikeyim. Yatay olduğum zamanlarda da problemler oluyor, dikey olduğumda da.

Ben bir hümanistim ve o da şu anlama geliyor: ölümden sonra herhangi bir ödül veya ceza beklentim olmaksızın hayatta doğru ve dürüst davranmaya çalıştım.

Kapitalist yaşamayı seven inançlı bir sosyalistim.

İyi yaşamak değil, iyi bitirmek! gerçek mutluluk budur.

Hayatın kendisi özlü bir sözdür.

Değişen zamanlara uyum sağlamalı ve hala değişmeyen ilkelere bağlı kalmalıyız.

İki yolu var acı çekmemenin: Birincisi pek çok kişiye kolay gelir: Cehennemi kabullenmek ve onu görmeyecek kadar onunla bütünleşmek. İkinci yol riskli: Sürekli bir dikkat ve eğitim istiyor; cehennem ortasında cehennem olmayan kim ve ne var, onu aramak ve bulduğunda tanımayı bilmek, onu yaşatmak, ona fırsat vermek.

Neyi ciddiye alacağınızı öğrenin ve geri kalanına gülümseyin.

Kilisede öğrendiklerinizi günlük hayatın içinde uygulamayacaksaniz neden kiliseye gidiyorsunuz?

Yaşamında bir amaç bul ve ona göre yaşa derler. Ama bazen ancak yaşayıp bitirdikten sonra yaşamının bir amacı olduğunu fark edersin

İnsanın hayatında neşenin yeri olduğu kadar hüznünde yeri olacaktır.

Bizden nefret edenlerden nefret etmeden yaşayalım. Gelin, bizden nefret edenler arasında nefretten kurtulmuş olarak yaşayalım.

Hayat parçalarda değil, bütünün içindedir.