#sorumluluk

Sonunda, düşmanlarımızın sözlerini değil dostlarımızın sessizliğini hatırlayacağız.

Herkes her yerde hazır bulunur, ama insanın karar vermesi gerektiği yerde herkes ortadan çekilmiştir. Fakat kararlar önceden herkesçe verildiği için 'herkes' insanın sorumluluğunu alır. 'Herkes' kolayca her şeyin sorumluluğunu yüklenebilir, çünkü bu alanda yapılıp edilmiş olanlardan ötürü hiç kimseden tek başına kendisini sorumlu sayması beklenmez. Yapılıp edilenlerden sorumlu hep ’herkes’ ya da ’hiç kimse’dir.

Kardeşlerimizin korkmuş inlemlerini dinleme zamanı geldi ve gerçekten de dünyanın kendisi acı çekiyor.

Zamanı geldi. Yönetmelisin. Sonuçta herkes bir zaman önderlik etmelidir.

Seçimlerini bilgelikle yap, çünkü istediğin şey eline geçebilir.

Hiçbir İnsan, bunu kendi arzulamadıkça acı çekmemelidir.

Yeryüzünün canını yok ediyoruz.

Bu sene sadece kendi öldürdüğüm hayvanların etini yediğim için bir çeşit vejetaryen oldum. Benim görüşümce bir sürü insan sizin et yiyebilmeniz için bir canlının hayatını verdiğini unutuyorlar, yani benim hedefim bunu unutmamamı sağlamak ve sahip olduğuma şükretmek.

Kurban zihniyeti. Kimileri de sorunlarını çözmek için yapabilecekleri hiçbir şey olmadığını düşünürler, ama aslında vardır. Kurbanlar kendi sorunları için başkalarını ve dış koşulları suçlar. Kısa vadede kendilerini iyi hissetseler de öfkeli, çaresiz ve umutsuz bir yaşama mahkûmdurlar.

Ama her şeyi kendine hak görenler, kendi sorunlarını dürüstçe ve açıkça kabul edemedikleri için yaşamlarında uzun soluklu ve anlamlı bir iyileşme sağlayamazlar.

Yapılması gereken şeyler vardır. Bunlar yapılır, bir daha da sözü edilmez.

Ne kadar kolay olursa olsun, küçük bir iş bile hata edildiği takdirde insanın başını belaya sokabilirdi.

Kadınlar ve çocuklar dikkatsiz olabilirler; erkekler asla.

Devletin görevi hizmet götürmek değil, hizmetin götürülmesini sağlamaktır.

Hakkımdaki en korkunç şey, benim bireyselliğe teşvik etmeye çalışmam. Bu onlar için korkutucu çünkü, birçok insan sorumluluk kabul etmeyi sevmiyor. Herkes istediği her şeyi söyleyebileceği ve yapabileceği bir ülke ister ama kimse bununla birlikte gelecek sorumlulukları kabul etmek istemiyor. Bunun için Rock müziği, filmleri ve televizyonları suçlayamazsın. Sorumluluklarını kabul etmek zorundasın.

Dini öğretide en basit haliyle Şeytan ve Tanrı vardır. Şeytan insanlar için her zaman daha çekici bir karakterdir. Ben büyürken her hikâyede şeytan en çok hoşlandığım kişiydi, çünkü en kolay onun kimliğini saptayabiliyordunuz. Bu günlerde müzik dünyasında seks, uyuşturucu ve rock’n roll yaşam tarzını temsil eden kimseyi bulmak çok zor, çünkü herkes "etik" olmak istiyor. Bir rock yıldızı, olması beklendiği gibi olduğunda bunun için özür diliyor. Oysa insan hayattaki duruşunun sorumluluğunu da taşımak zorunda.

Biz gazeteciler yeryüzünde güce karşı gerçeği konuşmak zorundayız. Savaş bölgesinden gönderdiğimiz haberler, yazılacak tarihin ilk taslaklarıdır. Dünyaya savaşın korkunçluğunu ve sivillerin çektiklerini gösterebiliriz.

Hayat senin onu yaşadığın gibidir. Kendin için üzülmekten vazgeç.

Kendi bahtsızlıklarına rağmen, bizlere böylesine iyi davranan bu insanları gördükçe, onların mutluluğu için kesinlikle daha sıkı çalışmamız gerektiğini düşünüyorum. Bu gerçeği kral da görmektedir. Kendi adıma konuşmam gerekirse, taç giydiğim günü (yüz yıl bile yaşasam da) hayatboyu unutmayacağım.

Hiçbir yetişkin bir çocuğun yükünü taşıyamaz veya onun yerine büyüyemez.

Savaşı önlemek politikacıların, barışı sağlamak eğitimcilerin işidir.

Eğitim işi, öğretmen ve çevre arasında bölünmüştür.

Diğer insanlardan talep ettiğim şey kendimden talep ettiğim şey.

Gidecek başka bir yerimiz yok. Tüm sahip olduğumuz bu.