#sanat

Yazmak, olağanüstü bir tesellidir...

Kanunlar bir tarafta, şairler diğer tarafta.

Şarkı söylemekten daha iyi olan tek şey daha çok şarkı söylemektir.

İlhamım özellikle 1950'lerde yazar H.C. Artmann. Bana, bir şey söylemek istiyorsan, dilin kendisinin söylemesine izin vermen gerektiğini gösterdi, çünkü dil, genellikle, kişinin iletmek istediği içerikten daha anlamlıdır. Müzik ve beste eğitimim daha sonra beni bir tür müzikal dil sürecine götürdü; bu süreçte, örneğin çaldığım kelimelerin sesi, tabiri caizse onların iradesine karşı gerçek anlamlarını açığa çıkarmak zorunda kaldı.

Anlamadığım bir dilde olduğu sürece, operanın hangi dilde olduğu umurumda değil.

Sanat ve bilimin ortak noktası, tekniktir.

Eski sanat büyüklerinin sırlarını bilmedikçe, onlar derecesine erişilemez.

Bilinmediği zaman resim pek güç bir şey değildir. Ama bilinince… o zaman bambaşka bir şeydir!

Desen biçim değildir, biçimi görme yoludur.

Desen görülen şey değildir, başkalarına gösterilmesi gereken şeydir.

Bulunduğumuz şu anda televizyonun bence en iyi halinde olduğunu ve sinemanınsa benim de içinde olduğum son 50 yılında en kötü halinde olduğunu düşünüyorum.

Bir milletin yaşadığı acılar, edebiyatına ve sanatına şekil verir. Ortaya çıkan eserler de o acıların unutulmamasını sağlar.

Sadece iki tür müzik vardır. İyi müzik ve kötü müzik.

Edebiyat, sahip olduğumuz en iyi öteki gözü elde etme; kendimizi kendimizden koparak görme yollarından biri.

Modern sanatın çoğunun bir aldatmaca olduğunu ve en başarılı ressamların genellikle sanatçılardan çok daha iyi satıcılar ve tanıtımcılar olduğunu her zaman hissetmişimdir.

Ben, tüm olaylara sanat uğruna, güzellik uğruna ve anlaşma uğruna bakarım.

Erteleme düne ayak uydurma sanatıdır.

Müzikte tek eksiğim opera

İtiraf edin ki, güzel, hoş olarak yaptığınız ne varsa, hepsini bu deliliğe borçlusunuz.

Kafası yalnızca işine, bir de bacaklarının arasına çalışır. Tiyatro nedir, bilmez. Sinemaya, konsere gitmez. Kitap okumaz, gazete desen, şöyle bir göz atar, o kadar.

Dostoyevski benim için bir şoktu. Onu anlamam 10 yılımı aldı. Acı bizi birleştiren şey. Acı her yerde ve hepimiz onunla yüzleşmeliyiz. Benim bütün filmlerim onun hakkında. Dostoyevski, aynı kitabı tekrar tekrar farklı karakterlerle ve farklı durumlarla yazmış. Ben de aynı filmi tekrar tekrar yapmaya çalışıyorum. Konuyu değiştirmek bana oportünizm gibi geliyor, sanki siyasi ya da finansal sebeplerden yapılıyormuş gibi.

Herhangi bir müzik eserine sahip olmak (herhangi?), fiziksek yapısı itibariyle sonsuzluğa, hayallere ve de yok oluşa şahit olmaktır.

Müzik fiziksel özellikleri itibariyle, sonsuzluktan ödünç alınan parçalarla, sonsuzluğu tanımladığımız ve sonra da sonsuzluğa iade ettiğimiz bir sanattır.

Her şeyin ne anlama geldiğini ya da nasıl yorumlanacağını bilmemek daha iyidir. Çünkü aksi takdirde olayları kendi akışına bırakmaya korkarsınız. Psikoloji gizemi ve büyü niteliğini yok eder. Anlamlardan konuşmak beni çok rahatsız ediyor. Çünkü anlam çok kişisel bir şeydir ve herkese göre değişir.