#sanat

Shakespeare İnsan ne müthiş bir yapıt” demiş. Bugün yaşasaydı bize bu harikulade buluşları kutlamak için acilen gereken şiiri yazabilirdi.

Sanatçının işi, gizemi daima derinleştirmektir.

Sanat, tabiata ilave edilmiş insandır.

Güzelliğin en iyi kısmı hiçbir resmin ifade edemeyecek olduğudur.

Eğer ne zaman öleceğimi bilseydim tanrıdan gitarımı da yanıma vermesini dilerdim.

Ne bildiğimi keşfetmek için yazıyorum.

Şu andaki müzik yazarları ne yazıyorlar? Tanıtıcı yazılar yazıyorlar. Eskiden eleştirel yazılar vardı, şimdi yok, ama bu durum kimsenin de umurunda değil. Tüketim toplumu her şeyin tüketilmesine çalışıyor, sanatın da tüketilmesi için onun iyi tanıtılması lazım. Şimdi ben çıkıyorum mesela, çok iyi tanıtılmış bir konser için “Berbattı” diyorum. Bunu gazete istemiyor.

Bir daha dünyaya gelmek istesem, yazar olmak isterdim.

Tanrı herkesi kör, topal kambur yapmadığı gibi, şair ve yazar da yapmıyordu.

Türklerin yaşamadığı, olmadığı, gitmediği çok az ülke kalmıştır. Bu açıdan dünyanın her yerindeki dostlarımızla buluşuyorum. Bunun ayrı bir yeri var ve orada şarkılarımızı söylediğimizde, ülke sınırları içerisindeki sahne performansından çok daha duygulu, özlem dolu bir atmosferle karşılaşıyorum. Doğal olarak bu beni çok mutlu ediyor. Yani şarkılarımızı bir mücevher, hazine olarak düşünürseniz, bunu dünyanın dört bir yanına onun özlemiyle yanıp tutuşan dostlarımıza ulaştırıyor gibi hissediyorum.

Aşk dediğim, ille kadın, kız hikayesi değil. Tiyatro, felsefe, şiir, hepsi ayrı ayrı aşklar işte...

Bir toplum ne kadar ilerlemişse o kadar sanatsal ve estetik kaygısı olur.

Biz arabesk müzik değil fantezi müzik yaptık.

Gerçek sanat, insanın kalbini, aklını ve ruhunu harekete geçirir.

Sanat, hayatın güzelliğini keşfetmemize yardımcı olur.

Bir şiir, sadece bir şiir olarak kalmaz. Aynı zamanda bir duygu, bir anı, bir insanın hayatıdır.

Sanat tamamıyla otobiyografiktir. İnci istiridyenin otobiyografisidir.

Para ve şiir her yerde. Eksik olan ise şairler.

Hiçbir film eleştirmeninin yazdıkları, filmden fazlasını söylemez, ancak eleştirmenler ellerinden geleni yaparak bizim aksini düşünmemizi sağlamaya çalışıyorlar.

Önemli olan müziğin dilini, şarkısını hissetmek. Bu bana büyük mutluluk veriyor. Sadece mükemmel piyano çalmak, bana mutluluk vermezdi.

Beethoven’ı anlamak bir yandan çok zor. Ama müziğiyle bir kere iç içe olduktan sonra, bu da zamanla olunuyor, ve olguluğa erişildiğinde, onu anlamak çok kolay. Onun içindeki şarkıyı yoğun şekilde hissetmek mümkün.

Ben Fazıl Say, müzisyenim. Müziğin tüm yönlerine ihtiyacım var.

Sağır olduğum gün ben de arabesk müzik dinlemenin keyfini doya doya çıkaracağım.

Fazıl şiirin matematiğini çözüyor. Müziğe matematik ekliyor. Yani ben hem müziği hem matematiği çözmeye çalışıyorum. Bir de, dinleyici “bunu ben de söylerim” desin istiyorum şarkılar için. İnsanlar zorluğa odaklanmasınlar, şairin yüreğe dokunduğu noktaya odaklansınlar istiyorum.